ตอนที่ 42
ร่างบางแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยในชุดทำงานสีสุภาพ เธอหันไปมองชายร่างสูงที่กำลังติดกระดุมข้อมืออย่างไม่รีบร้อน
“ฉันไปก่อนนะคะ อีกยี่สิบนาทีต้องรายงานตัวกับกัปตันแล้ว เดี๋ยวจะสาย”
เอริคเงยหน้ามองทันที
“คุณจอดรถไว้ที่นี่ เดี๋ยวผมไปส่ง”
ฝุ่นรีบโบกมือปฏิเสธ
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไปเองได้ คุณไม่ต้องลำบาก”
เขาหรี่ตามองเธอ ก่อนก้าวเข้ามาใกล้ช้า ๆ เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียบ ๆ
“หรือจะให้ผมเปลี่ยนใจ”
เธอหน้าแดงทันที รีบเบือนหน้าหนี ก่อนจะคล้องแขนเขาเบา ๆ อย่างยอมจำนน
“ไปกันเถอะค่ะ”
รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าคมอย่างพอใจ
สนามบินม่านฟ้า
หน้าทางเข้าสนามบินม่านฟ้า ช่องจอด M009 รถสีดำจอดสนิท
เอริคไม่หันมามองเธอ เขาพูดเพียงสั้น ๆ
“เลิกงานแล้วโทรบอกผม เดี๋ยวผมมารับ”
ฝุ่นชะงักไปเล็กน้อยเธอไม่ได้ตอบ เพราะเย็นนี้เธอมีนัดอื่นอยู่แล้ว เธอเปิดประตูลงจากรถทันที
ปัง!
ประตูปิดลงเสียงดังพอสมควร เอริคยกมื
