เช้าวันต่อมาบุษบาออกจากห้องตั้งแต่ก่อนเจ็ดนาฬิกา เพื่อไปที่โชติภิวรรธสาขาสำนักงานใหญ่เพื่อรับเอกสารจากรามมาให้หัสดี ซึ่งเป็นเอกสารเกี่ยวกับการร่วมลงทุนเปิดโรงพยาบาลสัตว์ โชติภิวรรธสาขาใหม่
“จริงๆ ถ้าบุษไม่ว่าง พี่ให้เลขาทำก็ได้นะงานนี้” รามเอ่ยหลังจากลงนามในเอกสารส่งให้น้องสาวภรรยาแล้ว
“ไม่เป็นไรค่ะพี่ต้น บุษทำได้” เธอปฏิเสธ
รามพยักหน้ารับรู้ หากว่าบุษบายืนยันว่าจะทำงานนี้เองเขาก็ ถือว่าเธอสมัครใจแล้ว
“โอเค จริงๆ บุษทำก็น่าจะสะดวกที่สุดเพราะโรงพยาบาลที่ ไอ้หมอนั่นมันทำงานก็อยู่ตรงข้ามคอนโดฯ เรา แถมมันก็พักที่เดียวกับเราด้วย” รามเปรย
“อ้าว... จริงเหรอคะ โรงพยาบาล...เหรอ” บุษบาเลิกคิ้ว เธอเอ่ยชื่อโรงพยาบาลของรัฐขนาดใหญ่แห่งหนึ่งที่อยู่อีกฝั่งถนน ตรงข้ามที่พัก มิน่าเมื่อคืนเธอถึงเจอเขาแล้วก็ไม่เห็นหัสดีพูดสักคำ ว่าตัวเองก็พักที่นั่นด้วย
“อืม ใช่มันเพิ่งย้ายไปทำงานที่นั
