คิดถึงแต่ไม่โทรหา

เช้ามืดวันต่อมาหัสดีตื่นตามเวลาปกติ ชายหนุ่มกวาดมือ ไปข้างๆ ไม่เจอว่าเจ้าของห้องนอนอยู่ด้วยกันจึงลุกขึ้นมองหา “ทำอะไรอยู่ครับบุษ” เขาเจอเธออยู่ในครัวจึงเดินเข้ามาหาเห็นเธอง่วนอยู่ที่หน้าเตา “หิวค่ะ ลุกมาชงกาแฟ” เธอตอบโดยไม่หันมามอง “ทำไมบุษตื่นเร็วจังเพิ่งตีห้าเอง” ชายหนุ่มนั่งที่โต๊ะรับประทานอาหารเล็กๆ นั่นมองเธอหยิบโน่นทำนี่อย่างเพลิดเพลิน "พี่หัสจะกินข้าวเช้าด้วยกันไหมคะ" เธอเปิดตู้เย็นมองของ ในนั้นแล้วคิดไปพลางๆ ว่าจะทำอะไรรับประทานเช้านี้ อาหารสด เธอเพิ่งไปซื้อมาเมื่อวานมันจึงยังอัดแน่นเต็มตู้เย็น "ปกติพี่ไม่ค่อยได้กินมื้อเช้าหรอกครับ แต่ถ้าคุณแฟน อยากทำให้ก็ถือว่าวันนี้โชคดีมีข้าวเช้าตกถึงท้อง" "มื้อเช้าสำคัญนะคะ พี่เป็นหมอยังไงเนี่ยไม่รักษาสุขภาพเลย" บุษบาเผลอบ่นเมื่อได้ยินว่าเขาไม่ค่อยได้รับประทานมื้อเช้า ที่เธอถือว่าสำคัญที่สุดของวัน "นั่นสิ ก็รู้นะว่าสำคัญแต่หนุ