เขานั่งรอที่ม้าหินอ่อนใกล้ ๆ กับหอประชุมใหญ่ตามที่ปากว่าในเวลาเกือบจะดึกดื่นจริง ๆ ทั้งที่อากาศก็ออกจะร้อนแถมยุงยังชุมขนาดนี้ อย่างไรถึงไม่เลือกไปนั่งรอที่คาเฟ่ด้านนอกแล้วให้เธอเดินไปหาก็ได้ เพราะถ้าเป็นไข้เลือดออกขึ้นมา ลี่หมวยจะไม่มีวันยอมให้อภัยเด็ดขาด
เพราะขนาดตอนที่เขาไม่รักตัวเองแล้ว เธอยังรักอีกฝ่ายมากมายขนาดนั้นเลย อย่างไรจะอดเป็นห่วงไม่ได้หากเห็นเขาไม่สบายอีก
“ที่ไม่ไปต่อกับพวกกูคือแบบนี้?”
เป็นเค้กที่คอยมองดูพฤติกรรมอดีตคู่หมั้นของเพื่อนสนิทมาตลอดตั้งแต่โดนลี่หมวยทิ้งไปกล่าวแซว ต้องยอมรับว่าเมื่อก่อนเธอเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ไม่ชอบใจในการใช้ชีวิตของปราบ
และเพิ่งตระหนักได้ว่ารุ่นพี่ก็ไม่ใช่คนที่เลวร้ายอะไรเลย รวมถึงต่อให้เขาจะใช้ชีวิตอย่างไรมันก็เป็นชีวิตของเขา เราไม่สามารถตัดสินหรืออยากให้ใครสักคนมาใช้ชีวิตตามที่ตัวเองต้องการได้
หรือสรุปง่าย ๆ ก็คือควรจะทำชีวิตของตนเองให้มันดี
