เป็นวันจริงของการรับปริญญาบัตรที่เรียกได้ว่าลี่หมวยแทบจะไม่ได้นอนเลยด้วยซ้ำ ปิดร้านอาหารตามสั่งช่วยผู้เป็นแม่เสร็จ ขึ้นไปทำธุระส่วนตัวลงมาตามเวลานัดหมายกลุ่มเพื่อนในเวลาตีสองก็เป็นหลานชายเจ้าของตลาดอีกเช่นเคยที่มารอรับไปส่งโรงแรมใกล้มหาวิทยาลัย
เพื่อรอคิวแต่งหน้าแต่งตัวให้ทันเวลาถ่ายรูปรวมในตอนเช้าก่อนจะเข้าหอประชุมใหญ่ ไม่วายสั่งพวกข้าวต้มรวมถึงขนมอร่อยจากร้านซ้อใหญ่มาให้เธอกับเพื่อนทานจนเริ่มเหนียมอายแล้วว่าตอนใส่กระโปรงมันจะรัดจนน่าเกลียดหรือไม่ ดีที่ยังมีชุดครุยคลุมทับเอาไว้อยู่
“ตกลงมึงกับเขานี่ยังไง มาส่งไม่พอแต่สั่งของกินมาให้เยอะแยะขนาดนี้ เหมือนจะเลี้ยงคนทั้งคณะ กลับมาคืนดีกันแล้ว?”
เค้กที่แต่งหน้าทำผมเสร็จแล้วทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามเพื่อนสนิทที่เอาแต่สนใจสมาร์ทโฟน ทั้งยังไม่ลุกขึ้นไปแต่งตัวต่อให้มันเสร็จดี ๆ เนื่องจากตอนนี้ก็เริ่มจะเช้าแล้ว กลุ่มพวกเธอเหลือแค่เนยที่ยังแต่งหน้าอยู
