“เปล่า หญิงแค่จะมา...”
“จะมาอะไรหรือหญิงแม้น?”
แม้นสรวงช้อนตาขึ้นมองญาติผู้ใหญ่ของตัวเองด้วยสายตาขอความเห็นใจ “คือหญิง... หญิงจะมายกเลิก... การแต่งงานกับคุณลุคคาค่ะ”
“ว่าไงนะ?!” เป็นอย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ คุณปู่ของหล่อนอุทานด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบส่ายหน้าคัดค้านทันที
“ไม่ได้ ยังไงปู่ก็ไม่ยอม หญิงแม้นจะต้องแต่งงานกับคุณลุคคาเท่านั้น”
“แต่หญิงไม่ได้รักเขานะคะคุณปู่ หญิงไม่ได้รักคุณลุคคา...”
แม้นสรวงพยายามอธิบาย แต่หม่อมราชวงศ์อติเทพไม่ได้มีทีท่าว่าจะยอมรับฟังง่ายๆ เลยสักนิดเพราะท่านยังยืนกรานคำเดิม
“ปู่ไม่สนใจหรอกว่าหญิงแม้นจะรักหรือไม่รักคุณลุคคา แต่ปู่ต้องการคุณลุคคามาเป็นหลานเขย ปู่ต้องการให้วงศ์ตระกูลของเราเกี่ยวดองกับตระกูลนักธุรกิจยิ่งใหญ่ซามายาส และหญิงแม้นก็ห้ามขัดใจปู่เด็ดขาด”
“แต่คุณปู่คะ หญิงไม่ได้รักคุณลุคคา”
หม่อมราชวงศ์อติเทพขบกรามแน่นด้วยความเดือดดาล “แล้วหญิงแม้นรักใค
