รอยยิ้มหวานๆ บนใบหน้างามจางลงไป เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ทั้งชีวิตเหรอ ไม่มีทางเป็นแบบนั้นไปได้ ลุคคากับหล่อนไม่มีทางอยู่ด้วยไปชั่วชีวิตได้ แม้ว่าหล่อนจะอยากให้เป็นอย่างนั้นเหลือเกิน
“อย่าพูดแบบนี้เลยค่ะ... ฉันฟังแล้วอดฝันลมๆ แล้งๆ ไม่ได้”
“ฉันไม่เคยห้ามไม่ให้เธอฝันสักหน่อย อยากฝันอะไรก็ฝันไปสิ บางที ฝันของเธออาจจะเป็นจริงขึ้นมาในสักวันก็ได้นะ”
ดวงฤดีช้อนตาขึ้นมองพ่อเทพบุตรตรงหน้า “คุณพูดเหมือนกำลังจะบอกอะไรกับฉันอย่างนั้นแหละ มีอะไรหรือเปล่าคะลุคคา”
ลุคคาที่จ้องดวงหน้าหวานละมุนอยู่ส่ายหน้าน้อยๆ
“ไม่มีอะไรหรอกฉันก็แค่ไม่อยากทำลายความฝันของสิบแปดมงกุฎอย่างเธอเท่านั้นเอง”
สิบแปดมงกุฎที่ไม่ใช่แค่ขโมยของมีค่าของเขาเท่านั้น แต่แม้กระทั่งหัวใจกระด้างของเขาก็ยังถูกเจ้าหล่อนขโมยหายไป ชายหนุ่มคิดอย่างขมขื่น ไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายที่สามารถเหยียบโลกเอาไว้ใต้ฝ่าเท้าได้ทั้งใบอย่างเขาจะต้องมาพ่ายแพ
