“เอ่อ… ท่านประธาน”
เสียงของเพลงดังขึ้นแผ่วเบา เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นจากเอกสารตรงหน้า แล้วพบว่าสายธารกำลังเดินตรงเข้ามาที่โต๊ะทำงานของเธอ แววตาคมเข้มของเขาดุดันจนคนทั้งแผนกพากันชะงัก เธอจึงรีบลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆอย่างจะสังเกต พลางกลืนน้ำลายลงคออย่างประหม่า
“เธอรู้ไหมว่ามีนาอยู่ที่ไหน”
เสียงทุ้มต่ำของสายธารเอ่ยออกมาชัดถ้อยชัดคำ แต่แฝงไปด้วยแรงอารมณ์ที่แทบระเบิด
เพลงสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงพยายามสงบที่สุด
“หนู…หนูเองก็กำลังพยายามติดต่อมีนาเหมือนกันค่ะท่านประธาน แต่โทรไปกี่ครั้งมีนาก็ไม่ยอมรับสายเลยค่ะ”
สายธารขมวดคิ้ว ดวงตาคมตวัดมองเธอราวกับจะอ่านความจริงจากสีหน้า
“เธอเป็นเพื่อนสนิทของมีนา สนิทกันขนาดนั้นเป็นไปได้เหรอ ที่เธอจะไม่รู้ว่ามีนาอยู่ที่ไหน”
สายธารเอ่ยถามน้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ เพราะจากที่เขาเห็นทั้งคู่สนิทกันมาก
บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบลงทันที เหล่าพนักงานต่างชะ
