| เหมือนแพร |
ฉันไม่รู้หรอกว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงที่เหลือ ฉันกับธารจะพากันไปถึงจุดไหน ยอมรับว่าฉันหลงเสน่ห์เขา ไม่ใช่เพราะเขาแค่หน้าตาดี แต่เซ้นส์ฉันมันบอก ว่าเขามีดีกว่านั้น
ในเมื่อเขาใช้ปากกับลิ้นให้ฉันโดยไม่รังเกียจ ฉันเองก็ยินดีตอบแทน ถือเป็นทิปเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันพอจะทำได้
ปากฉันยังคงปรนเปรอช่วยให้เขามีความสุข แม้แรกๆ จะดูงกๆ เงิ่นๆ ไปบ้าง แต่พอทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง มันรู้สึกดีกว่าที่ฉันคิดไว้ โดยเฉพาะเวลาที่เขาร้องครางเรียกชื่อฉัน นั่นบ่งบอกว่าลีลาของฉันไม่ได้แย่อย่างที่คิดไว้ในตอนแรก
“ซี้ด~ แพร…ผมเสียวจัง...อืม~ แบบนั้นแหละคนดี”
ฉันผละปากออกมา แต่ลิ้นยังคงทำหน้าที่เลียวนตรงส่วนปลาย สลับกับแหย่มันเข้าไปตรงรอยปริแยกบนสุด ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเขา สองสายตาสอดประสาน
“คุณชอบที่ฉันทำให้รึเปล่า”
“คุณแพร ผมคิดว่าผมกำลังจะไม่ไหว”
“ไม่ไหวก็ปล่อยมันออกมาสิคะธาร” พูดพลางจับน้องชายเขาที่กำไม่รอบ
