| เหมือนแพร |
อวัยวะกลางกายของเราเสียดสีกันอยู่อย่างนั้น ไม่ใช่เขาที่พยายามหักห้ามใจ ฉันเองก็ไม่ต่างจากเขาหรอก บางครั้งที่ส่วนหัวมันจ่อตรงปากทางเข้าถ้ำ สมองชั่วๆ อยากสั่งให้มือจับมันให้มั่นแล้วยัดแท่งเอ็นลำเขื่องนั่นเข้าไปให้มันจบๆ
“แพรครับ...ผมคลีนนะ เผื่อคุณอยากรู้” เขาพูดขึ้นมาลอยๆ
“แต่...ฉันกลัว”
“แล้วคุณไหวแน่เหรอ” เขาพูดแหย่ฉันอีกครั้ง ก่อนพยายามพาส่วนหัวหยุ่นนิ่มสัมผัสเข้ากับปากทางรูรัก แล้วค้างไว้อย่างนั้น
นั่นทำให้ฉันชะงัก หยุดขยับตัว สองมือของเขาโลมเล้าสัมผัสหน้าอก ขีดเขี่ยตรงตุ่มไตส่วนปลายเพิ่มความกระสัน
“คุณคลีนจริงๆ ใช่มั้ย ก่อนหน้านี้คุณได้มีอะไรกับใครมารึเปล่า” ฉันถามเพื่อความแน่ใจ เพราะตอนนี้ฉันรู้ตัวดีว่าร่างกายกำลังจะทนไม่ไหว
“ถ้าผมเอามันเข้าไป คุณจะเป็นคนแรกในรอบปีที่ผมมีอะไรด้วย ผมสาบานด้วยเกียรติของลูกผู้ชายเลย แล้วคุณล่ะแพร...คุณคลีนรึเปล่า”
“ช่วงนี้ฉันไม่ได้ย
