“พี่วีคะ” เธอเปิดบทสนทนาด้วยน้ำเสียงเหมือนคุยเล่น
“พี่วีชอบพี่ธารมากใช่มั้ยคะ”
วีรภพชะลอมือบนพวงมาลัยนิดหนึ่ง ดวงตาจ้องถนนตรงหน้า แต่สีหน้าเหมือนคนถูกถามเข้าประเด็นจนหลบไม่พ้น เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบอย่างตรงไปตรงมา
“ใช่ครับ”
การะเกดหัวเราะเบาๆ เหมือนโล่งใจที่อีกฝ่ายไม่เล่นแง่
“โอ้โห…ตอบไวเหมือนกันนะคะ”
วีรภพยิ้มจางๆ
“โตแล้วครับ ชอบก็บอกว่าชอบ พี่ไม่ใช่คนซับซ้อนอะไร”
การะเกดพยักหน้ารับท่าทีจริงใจนั้นอย่างพอใจ ก่อนเอียงตัวเล็กน้อยเหมือนกำลังจะพูดเรื่องสำคัญ
“งั้นเกดมีข้อเสนอค่ะ” เธอพูดช้าๆ “เกดช่วยพี่วีได้นะ…ช่วยให้พี่วีมีโอกาสชนะใจพี่ธาร”
วีรภพหันมามองเธอแวบหนึ่ง “เกดจะช่วยพี่ทำไม”
การะเกดยิ้มหวาน แต่แววตากลับมีประกายเจ้าเล่ห์แบบคนฉลาด
“ก็…เราต่างคนต่างมีคนที่ชอบนี่คะ พี่วีชอบพี่ธาร เกดเองก็ชอบพี่ชนม์ ถ้าพี่ธารเป็นแฟนกับพี่วีแล้ว พี่ชนม์...ก็ต้องเป็นแฟนของเกด”
วีรภพนิ่ง
