รุ่นพี่จะหิวทุกทีที่เจอไม่ได้

ตอนที่ 43 เวลาผ่านไปไม่นาน ทางเดินชั้นสองเงียบกว่าปกติ แสงแดดช่วงสายส่องผ่านหน้าต่างกระทบพื้นเป็นเงายาว แพคเม่เดินผ่านหน้าห้องอาเธอร์ช้าๆ ประตูปิดสนิท… ไม่มีเสียงอะไรเลย เธอเผลอชะลอฝีเท้านิดหนึ่ง ก่อนจะเม้มปากเบาๆ แล้วเดินต่อไป …คงออกไปแล้วมั้ง? เธอคิดในใจ ก่อนจะเดินเลยไปจนถึงหน้าห้องนาชา เสียงด้านในดังลอดออกมาแผ่วๆ แพคเม่หยุดโดยไม่ตั้งใจ “คุณพ่อคุณแม่จะกลับไทยวันไหนคะ? เสียงนาชาฟังดูนุ่มลงกว่าปกติ เหมือนกำลังคุยกับผู้ใหญ่ “พอดีนาชากับเฮีย จะไปทัศนศึกษาที่เกาะเสม็ด 3 วัน 2 คืน ค่ะ” มีจังหวะเงียบไปเหมือนกำลังฟังปลายสาย “ถ้าคุณพ่อคุณแม่กลับวันพฤหัส… เราก็ได้เจอกันค่ะ งั้นนาชารอคุณพ่อคุณแม่นะคะ” เสียงหัวเราะเบาๆ ก่อนจะพูดอะไรอีกสองสามคำ แล้วเงียบลง แพคเม่ไม่ได้ยืนฟังต่อ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังแอบฟังโดยไม่ได้ตั้งใจ ร่างบางขยับเดินต่อ มือไขว้ไว้ด้านหลังโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วเธ