ตอนที่ 44
คำตอบสั้นมากแต่ทำให้แพคเม่เงียบไปทันที
ด้านนอก~
“เออ! รีบๆ ออกมานะเว้ย!”
เสียงฝีเท้าเดินห่างออกไป บรรยากาศในห้องน้ำกลับมาเงียบอีกครั้ง
เงียบ…
แต่หัวใจของแพคเม่ยังไม่ยอมหยุด
"รุ่นพี่คะ เม่ว่าเราออกจากตรงนี้ก่อนดีไหมคะ ทุกคนรอกินข้าว"
อาเธอร์แววตานิ่ง เขาขยับเข้าใกล้เธออีกนิด ก่อนจะเอียงแก้มให้เธอ
“ออกไปก่อนก็ได้ แต่เธอต้องหอมแก้มฉันก่อน”
แพคเม่ชะงักแต่เธอก็ไม่ขัดเพราะลึกๆ แล้วเธอรู้ดี ว่าจากนี้ไปชีวิตของเธอคงผูกอยู่กับเขาไปแล้ว
เธอขยับเข้าใกล้ ตั้งใจจะหอมแก้มตามที่เขาบอก แต่คนเจ้าเล่ห์กลับหันหน้ามา ทำให้ริมฝีปากของทั้งคู่แตะกันโดยตั้งใจ มันเป็นความตั้งใจของอาเธอร์
!อื้อ...อื้อ ฮึก...!
เสียงครางแผ่วหลุดออกจากลำคอเธอ เมื่อร่างถูกดึงเข้าไปแนบชิด มือใหญ่กดท้ายทอยเธอไว้แน่น ไม่เปิดโอกาสให้เธอถอยหนี
จูบถูกกดลึกลง เร่าร้อน และเอาแต่ใจจนเธอแทบตั้งสติไม่อยู่ ลมหายใจของทั้งสอ
