หลังจากรู้ความจริงเรื่องอาการป่วยของแม่ หัวใจของฉันก็เหมือนถูกเผาด้วยไฟนรก ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหาเงินให้ได้มากที่สุดและเร็วที่สุด คืนนี้ฉันจึงกลับมาที่ผับในชุดเดรสสีแดงเพลิงที่สั้นและเว้าลึกกว่าทุกวัน เพื่อเรียกทิปและค่าดื่มให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
"โซดา! มานี่เร็ว เจ๊กิ๊งมีแขก VIP โต๊ะใหญ่มาลง อยากให้แกไปช่วยดูแลหน่อย เห็นว่าเป็นพวกหมอๆ รวยๆ ทั้งนั้นเลยนะ"
เจ๊กิ๊งกวักมือเรียกฉันด้วยท่าทางตื่นเต้น
หมอ?คงไม่ใช่หรอกใช่ไหมโลกคงไม่กลมขนาดนั้นหรอก
"ได้ค่ะเจ๊ ดาจัดให้"
ฉันปั้นหน้ายิ้ม พยายามซ่อนความเจ็บปวดไว้ใต้เมคอัพหนาเตอะ แต่ต่อให้ฉันไม่แต่งหน้าฉันก็สวยเด้อว่าไม่ได้
ฉันเดินนวยนาดตามเจ๊กิ๊งไปยังโต๊ะโซฟามุมวีไอพี ในใจก็คิดแค่ว่าจะทำยังไงให้แขกสั่งเหล้าแพงๆ แต่พอไปถึงหน้าโต๊ะ... รอยยิ้มของฉันก็แข็งค้างไปทันที
ชายหนุ่มสามคนในชุดเชิ้ตดูดีนั่งอยู่ตรงนั้น และหนึ่งในนั้นคือ..
