บทที่ 8

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 8 "กูว่ามึงแพ้กูแล้วล่ะ" "ยังไงวะ" "มึงดูนั่น" สิ้นคำพูดของวัฏจักร เพื่อนที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ก็หันไปมองตามสายตาแทบจะพร้อมกัน "เฮ้ยนั่นผู้หญิงที่มึงสนใจนี่หว่า" ดูเหมือนว่าต้นข้าวจะตื่นเต้นกว่าเจ้าตัวเสียอีก "คนนี้เหรอวะ" คิมหันต์ไม่ค่อยได้ตามข่าว และก็ไม่ค่อยสนใจเรื่องคนอื่นมากนัก แต่พอได้ยินว่าชาละวันหมายตาเธอคนนี้ก็คิดว่ามันตาถึงดีนะ "ตกอับจนต้องมาเป็นพนักงานคลับเลยเหรอ" จักรวาลพูดเปรย "เอาไงต่อดีวะ เรียกมานั่งด้วยเลยดีไหม" ต้นข้าวหันไปถามชาละวันที่ยังคงยกแก้วขึ้นมาดื่มแต่สายตาของเขายังคงจ้องมองไปที่เธอ เธอยอมลำบากหาเงินตอนกลางคืน แต่ไม่ยอมรับข้อเสนอของเขางั้นเหรอ "มานี่หน่อย" จักรวาลเรียกพนักงานที่กำลังเดินผ่านและพนักงานคนนี้ก็คือผู้ช่วยหัวหน้าที่พาเสน่หามารับแขกโต๊ะนั้น "สวัสดีค่ะ" "ไปตามพนักงานเสิร์ฟคนนั้นมารับงานโต๊ะนี้หน่อย" พนักงานเลยหันไปมองว่าลูกค้าต้องการเรียกพนักงานเสริฟคนไหน พอหันไปก็เห็นว่าเป็นเด็กใหม่ "เอ่อคือว่าเดี๋ยวทางเราจะจัดพนักงานคนใหม่มานะคะ" เสี่ยคนนั้นก็ดูจะพึงพอใจในตัวเด็กมากถ้าแย่งมาตอนนี้มีหวังได้เป็นเรื่องแน่ และเสี่ยคนนั้นก็กระเป๋าหนักแถมมาเที่ยวที่นี่บ่อยๆ ด้วย เลยไม่อยากเสียลูกค้า "ฉันต้องการผู้หญิงคนนั้น" "คือ.." "จะคืออะไรอีก ไม่รู้ใช่ไหมว่าพวกฉันเป็นใคร" "รู้ค่ะ" กลุ่มนี้ก็ใจป้ำไม่ต่างกันหรอก แถมยังดูเหมือนว่าจะรู้จักเจ้าของสถานบันเทิงที่นี่ด้วย อิงอรผู้ช่วยของหัวหน้าเลยไม่อยากจะทำให้ลูกค้าไม่พอใจเลยเดินกลับไป "น้องมานี่หน่อย" "คะ" เสน่หาที่ยืนรินเหล้าอยู่พอรินเสร็จก็ถอยออกมาคุยกับรองหัวหน้า "โต๊ะนี้เดี๋ยวฉันจะให้พนักงานคนอื่นมาดูแล​ เธอไปดูแลโต๊ะนั้นหน่อย" เสน่หามองตามสายตาพี่คนที่สั่งงานไปก็เห็นว่าเป็นกลุ่มวัยรุ่น ไฟในที่นี้สลัวมากแถมยังวิบวับถ้ามองไกลๆ ก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นใคร "มีอะไร" เสี่ยวิเชษฐ์เห็นสาวที่บริการตัวเองอยู่เมื่อครู่คุยกับพนักงานเก่าแล้วก็เดินออกไปเลย "ขอโทษนะคะเสี่ย เดี๋ยวฉันจะจัดพนักงานคนใหม่มาดูแลให้ค่ะ" "แบบนี้ก็ได้เหรอ ไปเรียกพนักงานคนนั้นกลับมา" "เอ่อ..คือว่าน้องต้องไปรับแขกโต๊ะนั้นค่ะ" "ฉันบอกให้ไปเรียกกลับมาไง!" "เสี่ยคะทางเราต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ" เสน่หาเดินมาใกล้ถึงได้รู้ว่าวัยรุ่นที่นั่งอยู่โต๊ะนี้เป็นใคร เท้าเรียวถึงกับชะงักอยู่กับที่ก้าวขาต่อไม่ออก "ว่าไงคนสวย เข้ามาใกล้กว่านี้หน่อยสิ" คนที่พูดคือต้นข้าวที่ไปสืบข่าวมาให้เพื่อน จริงๆ ก็ไม่ใช่ฝีมือของต้นข้าวหรอกเป็นลุงที่สืบให้ เพราะเขามีลุงเป็นนักสืบเอกชน "คุณลูกค้าต้องการอะไรเพิ่มไหมคะ" เธอพยายามจะไม่มองหน้าคนที่นั่งอยู่โต๊ะนี้ แต่ถึงแม้เธอจะไม่มองก็รับรู้ได้ว่าทุกคนเลยมั้งที่มองมาที่เธอ "ที่นี่อบรมพนักงานยังไง รับออเดอร์ลูกค้าทำไมยืนไกลจัง" เสน่หาเลยค่อยๆ ก้าวเดินเข้ามา จังหวะที่เธอก้าวเข้ามาใกล้เสี่ยโต๊ะเดิมที่เธอทิ้งเพื่อมาดูแลโต๊ะนี้ก็ตามมากระชากตัวเธอพอดี "โอ๊ย" ยังไม่ทันตั้งตัวร่างเล็กๆ ถึงกับกระเด็นตามแรงกระชากนั้น ทั้งห้าหนุ่มที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ลุกขึ้นแทบจะพร้อมกัน "เด็กคนนี้เป็นของกู ถ้าพวกมึงอยากได้เด็กมาดูแลก็เลือกคนอื่น" "ไม่ใช่แล้วมั้ง" วัฏจักรเดินเข้าไปใกล้แล้วกระชากคอเสี่ยคนนั้นส่วนจักรวาลก็นำตัวผู้หญิงออกมา แต่คนแบบเสี่ยวิเชษฐ์หรือจะยอม ลูกค้าที่อยู่ใกล้ต่างก็เห็นแล้วว่าโต๊ะนี้กำลังมีเรื่องกัน เลยลุกออกจากโต๊ะของตัวเองก่อนกลัวว่าจะถูกลูกหลง เสี่ยวิเชษฐ์เอื้อมมือไปจะกระชากตัวของเสน่หาเพราะเธอไม่ยอมให้กลุ่มเพื่อนของชาละวันคุ้มครอง ตุ๊บ! แต่มือของวิเชษฐ์ยังไม่แตะถูกตัวเสน่หาเลยร่างก็กระเด็นชนเข้ากับโต๊ะด้านหลังก่อนเพราะถูกตีนของชาละวันเข้าอย่างจัง..