ยามสายแสงแดดอ่อนทอดผ่านกลุ่มเมฆลงมากระทบเข้ากับใบหน้างดงามของหญิงสาวที่นั่งซ้อนจักรยานของชายหนุ่มพร้อมกับแขนเล็กข้างหนึ่งที่กอดชุดแต่งงานของเราสองคนเอาไว้เป็นอย่างดี ส่วนแขนอีกข้างจับชายเสื้อของคนที่กำลังถีบจักรยานเอาไว้แน่นไปตลอดทาง
เว่ยหมิงเทียนเพียงมองตรงไปยังหนทางด้านหน้า พร้อมกับขายาวที่ยังคงออกแรงถีบจักรยานไปด้วยความเร็วสม่ำเสมอ ซึ่งแตกต่างจากตอนขามาที่มีเขาแค่เพียงคนเดียว ในยามนั้นสองขาแข็งแรงถีบจักรยานด้วยความเร็วโดยไม่ได้สนใจหลุมบ่อที่มีอยู่ตลอดเส้นทางแม้แต่น้อย
ทว่าตอนนี้กลับต้องใช้พยายามอย่างมากที่จะหลบเลี่ยงหลุมลึกตลอดทาง เพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนถึงร่างเล็กที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลัง
จนกระทั่งถึงที่หมายแล้วจึงได้จอดจักรยานเอาไว้ใต้ร้มไม้หน้าบ้าน เว่ยหมิงเทียนยื่นมือไปรับถุงชุดแต่งงานมาถือเอาไว้แทน เพื่อให้ว่าที่เจ้าสาวเดินเหินได้อย่างสะดวกสบายยิ่งขึ้น
พลันหางตาของชายหนุ่มสะดุด
