#ภายในห้อง
การถูกอุ้มมาที่ห้องแบบนี้ทำให้ในหัวของฉันมีคำถามมากมาย มีแต่คำว่าทำไมวน ๆ ซ้ำไปมา ฉันไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจอะไรเลยจริง ๆ
ถ้าไม่ต้องการฉันแล้วจะอุ้มมาที่ห้องทำไม… ถ้ายังรักอยู่ทำไมถึงไม่รีบตอบคำถามของฉัน
คุณเฟยวางฉันบนเตียงและไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น พอวางลงแล้วก็หันหลังเตรียมเดินออกจากห้อง ฉันมองแผ่นหลังกว้างที่กำลังเดินห่างไปช้า ๆ แล้วคิดวนเวียนในหัวว่าจะพูดออกไปดีไหม
แล้วก็ตัดสินใจพูด
“เรื่องของเรามันจบแล้วใช่ไหมคะ” สิ้นสุดเสียงที่เอ่ยถามคุณเฟยก็หยุดชะงักแต่ไม่ได้หันหน้ามา เขายังไม่ให้คำตอบฉันจึงถามต่อ “ต้องการให้เป็นแบบนี้ใช่ไหม”
“…”
“ตอบหนูมาสิ”
“พูดมาสิคะ อึก~ พูดว่าที่เย็นชาแบบนี้เพราะถูกบังคับ พูดอะไรก็ได้ที่ทำให้หนูรู้สึกดี อึก~” ทรมานเกินไปแล้ว แบบนี้ฉันจะทนไม่ไหวได้ยังไง ทำไมไม่พูดคำที่ฉันอยากได้ยินออกมาสักที
“… ทำไมใจร้ายกับหนูขนาดนี้ อึก~”
คุณเฟยเดินกลับมาหาฉ
