สามเดือนต่อมา
หวางโฮ่วประทับอยู่ในหอตำราด้านข้างไท่หวังกง พระนางทอดพระเนตรบันทึกการเดินทางของเหล่าพ่อค้าวาณิชที่ออกไปค้าขายต่างแดน ทำให้พระนางสนพระทัยยิ่งนัก สองชั่วยามแล้วที่พระนางประทับในหอตำราแห่งนี้
“หวางโฮ่ววันนี้มีนางกำนัลเข้าใหม่ มาแทนคนเก่าที่เสียชีวิตไปพระเจ้าค่ะ” ซ่งเมิ่งทูลบอกหวางโฮ่ว พระนางวางตำราลงที่ชั้นวางตรงที่เดิมที่ทรงหยิบมา
“นางเป็นใครหรือ” พระนางตรัสถามเรียบเฉย
“โจเหม่ย นางเป็นลูกบุตรสาวของโจเหม่ย เขาเป็นขุนนางครั้นที่สอง ของราชสำนัก” ซ่งเมิ่งทูลบอก
“นำนางเข้ามา” หวงโฮ่วตรัสเรียบเฉย และเสด็จมาประทับนั่งที่ตรงเรือนกลาง
“โจเหม่ย เข้าเฝ้า” ซ่งเมิ่งเอ่ยเรียกโจเหม่ย นางสวมใส่ชุดนางกำนัลมาเข้าเฝ้า นางมานั่งคุกเข่าถวายบังคมพระนาง
“หม่อมฉันโจเหม่ย ขอรับใช้หวางโฮ่วจนกว่าชีวิตจะหาไม่เพคะ” โจเหม่ยทูลบอกพระนาง
“ทำตัวตามสบายนะ พรุ่งนี้ค่อยมาเริ่มงานของเจ้า ไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
