ความหนาวเหน็บทำให้เจ้าของร่างบางพลิกกายตื่นขึ้นมากลางดึก ตาคู่สวยลืมตาขึ้นมามองความมืดมิดโดยรอบและรับรู้ว่าถูกคนนอนข้างๆ อุ้มกลับมานอนในห้องเรียบร้อยแล้ว
เมื่อผุดขึ้นมาลุกนั่ง แสงสว่างวาบเป็นระยะจากด้านนอกทำให้เพลงตะวันรับรู้ถึงสาเหตุความหนาว ฝนตกอีกแล้ว แถมคืนนี้ยังตกหนักมากจนฟ้าผ่าฟ้าแลบส่องลอดผ้าม่านเข้ามาถึงในห้อง
คนตัวเล็กจึงหันมองคนขี้หนาวที่กำลังหลับใหลข้างกันก่อนจะคว้าชายผ้าห่มล้มตัวลงนอนใหม่อีกครั้ง จัดการห่มให้ตนเองถึงคอและคลุมให้เขาจนถึงอก
ร่างกายกำยำของปรัชญาแผ่ไออุ่นออกมาจางๆ กลิ่นหอมอ่อนๆ จากการใช้ครีมอาบน้ำตัวเดียวกันทำให้รู้สึกผ่อนคลายจนต้องขยับเข้าไปซุกแก้มเย็นลงกับต้นแขนแกร่ง
“ปรัชญ์...” เอ่ยปากเรียกชื่อคนหลับอยู่เสียงเบากระทั่งคิ้วหนาขมวดขึ้นในความมืด “เราหนาว”
คนตัวโตพลิกมานอนในท่าตะแคงหันหน้าชนกันทั้งที่ยังหลับตา ก่อนที่จะยกมือขึ้นมาดันแผ่นหลังเล็กให้เข้าไปซุกอกรั
