[โรงพยาบาล]
“อาหารมาแล้วค่ะ” พยาบาลสาวเข็นรถอาหารมาเสิร์ฟให้ถึงที่ ฉันที่นอนพักอยู่ก็ถูกประคองขึ้นให้นั่งพิงหลังกับเตียงผู้ป่วย ก่อนที่ถาดอาหารโรงพยาบาลจะวางตรงหน้า พี่ภาคินยืนกอดอกมองถาดอาหารด้วยสายตาไม่พอใจนัก
“อาหารโรงพยาบาลจะไปอร่อยอะไร พี่ว่าสั่งจากเชฟร้านอาหารชื่อดังดีกว่าไหม เดี๋ยวพี่โทรสั่งให้”
“พี่ภาคินคะ มินนี่ทานอาหารพวกนี้ได้ค่ะ อีกอย่างร่างกายมินนี่ยังไม่ฟื้นดีขืนทานมั่วขึ้นมาอาจจะอันตรายได้นะคะยิ่งท้องอ่อน ๆ อยู่ด้วย” พี่ภาคินเบิกตาโพลงราวกับลืมคิดถึงลูกน้อยในท้อง เขาก้มลงลูบท้องเล็ก ๆ ของฉันก่อนจะพึมพำออกมา
“จริงด้วย พี่ลืมคิดถึงเจ้าตัวเล็กไปได้ไงกัน งั้นรีบทานเถอะครับ หนูจะได้รีบทานยา” เขาลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียงกันเพื่อจะเฝ้าฉันทานอาหาร ก่อนจะเปิดทีวีที่อยู่ติดผนังขึ้น...ข่าวการจับกุมคุณอดิสรออกไปทุกช่อง (อาการสาหัส) ดีหน่อยที่คุณภาคินสั่งเบรกสื่อไม่ให้ทำข่าวของฉัน ดั
