“ฉันเคยบอกแล้วว่า เวลาพูดกับผู้ใหญ่ห้ามก้มหน้า เธอต้องเงยหน้าสบตากับผู้ใหญ่แบบนี้เข้าใจมั้ย”
“ขะ...เข้าใจค่ะ” กะเพราตอบตะกุกตะกัก เพราะพอเงยหน้ามองเขาแล้ว สายตาไม่รักดีของเด็กสาววัยอยากรู้อยากเห็นก็แอบมองสำรวจเรือนกายของเขาด้วย เขาเป็นคนผิวขาว พอได้มองเต็มตา กะเพราจึงพบว่าเขาหล่อเหลาน่าหลงใหล ตรงลำคอแกร่งเห็นลูกกระเดือกชัดเจน บ่ากว้างบึกบึน กล้ามเนื้อร่างกายสวยงามน่ามองไม่ใหญ่โตจนน่ากลัว เมื่อกะเพราหลุบสายตาลงตรงขอบผ้าขนหนูสีขาว เด็กสาวก็พบสรีระวีเชฟชวนน้ำลายสอ เธอเห็นไรขนสีดำอยู่เหนือขอบผ้าขนหนู เธอคิดว่าส่วนที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้ผ้าขนหนูน่าจะเยอะกว่าที่เธอเห็นแน่นอน
เด็กสาวผิวสีแทนวิ่งปรู๊ดออกจากห้องไปแล้ว ภัทรมองประตูห้องที่เพิ่งปิดลงแล้วถอนหายใจ เขายิ้มบางและได้แต่ถามตัวเองในใจว่า ทำไมยัยหนูกะเพราถึงทำให้หัวใจเขาเต้นแรงได้ขนาดนี้นะ
หลังจากจ่ายค่าแรงให้คนงานเรียบร้อยแล้ว กะเพราก็กลับมาที
