บ้านชวัลกร
“คุกเข่า!!”
เสียงกัมปนาทดังขึ้นเมื่อเขาย่างเท้าเข้ามาในบริเวณบ้านใบหน้าหล่อจัดซีดเผือดเมื่อรู้ว่าบุคคลนั้นเป็นใคร
ตุบ!!
“รู้ใช่ไหมว่าทำอะไรไว้”
น้ำเสียงทรงอำนาจดังขึ้นอีกครั้ง ต้าร์นั่งคุกเข่าอยู่กลางห้องโถงเงยหน้ามองเจ้าของเสียงทรงพลังที่นั่งกุมไม้เท้าอยู่ตรงโซฟานัยน์ตาดุคมยังคงน่ากลัวเสมอแม้เขาจะเข้าสู่ช่วงชรามากแล้วนายใหญ่ของตระกูลชวัลกรหรือปู่ของเขาเอง
“ครับ”
“หาเรื่องให้อาติณณ์อยู่เรื่อย โตแล้วทำไมไม่รู้จักคิดยังทำตัวเอาแต่ใจอยู่ได้หรือจะให้ส่งไปอยู่ฮ่องกง”
“ผมไม่ไป”
“ไม่ไปก็ทำตัวดีๆ อย่าเสียการเสียงานอีก”
“ครับ”
นายท่านเตโชพึ่งเดินทางกลับมาจากต่างประเทศก็ได้รับรายงานพอดีเลยต้องทำโทษกันบ้างโดยเฉพาะหลานช้าคนเล็กที่แสนจะเอาแต่ใจดื้อดึงไม่น่ารักเท่าหลานสาวถ้าบอกว่าเขาลำเอียงเขาก็ยอมรับว่ารักหลานสาวมากกว่าหลานชาย!
“แล้วก็คุกเข่าอยู่ตรงนี้จนกว่าจะถึงมื้อเย็น”
“นายท่
