เขาจะเบื่อหล่อนหรือเปล่า... จะเบื่อรดารักษ์เหมือนๆ กับที่เคยรู้สึกกับผู้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตหรือเปล่า ราฟาลถามตัวเอง แล้วคำตอบแท้จริงของหัวใจก็ร้องตะโกนตอบกลับมาว่า
‘ไม่มีวัน... ไม่มีทาง เขาไม่มีทางเบื่อรสชาติหวานฉ่ำ และความแน่นหนั่นของรดารักษ์ง่ายๆ แน่ อย่างน้อยๆ ก็ไม่ใช่ในเร็วๆ นี้ อาจจะสักหนึ่งปี สองปี หรืออาจจะสิบปี... และที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ อาจจะเป็นตลอดชีวิตของเขาเลยก็อาจจะเป็นไปได้...’
หายนะ!?
รดารักษ์คือหายนะสำหรับเขาจริงๆ เขารู้มาตั้งแต่สบตาครั้งแรกกับเจ้าหล่อนเมื่อสองปีก่อนแล้วล่ะ และนั่นก็ทำให้เขาพยายามที่จะหนี พยายามที่จะกั้นตัวเองให้อยู่ห่างจากแม่สาวน้อยแสนหวานคนนี้ แต่สุดท้ายทุกความพยายามก็มีอันต้องพังพินาศลง เมื่อเขาลืมตัวดันไปจูบเจ้าหล่อนเข้า และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดอิสรภาพที่เคยหวงแหนมาตลอดชีวิต
ราฟาลยกมือขึ้นลูบใบหน้าของตัวเองด้วยความเคร่งเครีย
