“เหนื่อยมั้ยครับ” เด็กสาวส่ายหน้าเร็วๆ ยิ้มหวานให้คนเป็นห่วง
“พี่ไม่ได้รำกับแก้วเลยเหมือนแม่ติ๋มจะคอยกันท่ายังไงก็ไม่รู้” ชายหนุ่มพูดเศร้าๆ
“แต่พ่อกับแม่ยังไม่รู้เรื่องของเรานี่จ๊ะ แม่จะทำอย่างนั้นทำไม น่าจะเพราะว่าคนเยอะมากกว่า พี่ดินอย่าคิดมากสิ”
“พี่เห็นเด็กหนุ่มๆแย่งกันมารำคู่แก้วตั้งเยอะ อยากจะชกหน้าพวกนั้นนัก อยากจะเอาป้ายมาแปะไว้หน้าผากตรงนี้ ว่าแก้วมีแฟนแล้ว” นิ้วเรียวยาวจิ้มเบาๆตรงหน้าผากมนเกลี้ยง เด็กสาวก้มหน้าเอียงอาย
“บ้า! ใครเขาจะยอมให้เอาป้ายมาแปะหน้าผากกันเล่า” บดินทร์หัวเราะในลำคอกับท่าทางของเด็กสาว อยากจะกอดแน่น หอมแก้มเนียนใสแรงๆ แต่ฝ่ายธรรมะในจิตใจก็ส่งเสียงเตือนมาเป็นระยะว่าอย่าทำอะไรประเจิดประเจ้อ มันไม่งาม
“คืนนี้พี่ขอไปหาแก้วได้มั้ย” ถึงจะรับปากกับเหมันต์ไปแล้วว่าจะไม่ทำให้เด็กสาวต้องเสื่อมเสีย แต่พอเอาเข้าจริงๆเขากลับห้ามใจตัวเองไม่ได้ อยากจะอยู่ใกล้ชิด อยากจะ
