“ใครเขาอยากพูดดีกับแก ไอ้แก่ ไอ้...” ถ้อยคำสุดท้ายถูกกลืนลงลำคอหนา นิธิเหนื่อยใจที่จะฟังคำด่าทอของหญิงสาวแล้ว เขาจงใจจูบลึกล้ำ ราวกับจะสูบเอาวิญญาณออกจากร่างเธอ จูบแล้วจูบเล่า เนิ่นนานเท่าไรก็ไม่อาจจะรู้ได้ รู้เพียงแต่ตอนที่เขาตัดใจถอนริมฝีปากอย่างอ้อยอิ่ง คนใต้ร่างก็หอบเอาลมเข้าปอดด้วยการหอบหายใจแรงจนน่า
สงสาร นิธิมองท่าทางของหญิงสาวด้วยความเอ็นดูและรักสุดหัวใจ
“ทีนี้จะมาพูดกันดีๆได้หรือยัง”
เพียงฟ้าเม้มปากแน่น เบี่ยงหน้าหนี ไม่ยอมสบตา ไม่ยอมพูดอะไรทั้งสิ้น หนุ่มใหญ่ถอนหายใจ โน้มใบหน้าลงจูบแก้มเนียนเบาๆ หญิงสาวถลึงตาใส่อย่างแง่งอน
“ฟ้า ให้โอกาสผมบ้าง อย่าเอาแต่ปั้นปึ่ง แง่งอนใส่กันแบบนี้”
“ก็แกทำร้ายฉันก่อน แกทำลายชีวิตฉัน”
“ผมขอโทษ ผมยินดีรับผิดชอบทุกอย่างที่ทำผิดต่อคุณไว้ ขอเพียงคุณให้โอกาสผมบ้าง อย่าเอาแต่ปฏิเสธกันแบบนี้” เพียงฟ้าเงียบ จ้องหน้าคนพูดนิ่ง
“ฟ้าครับ ผมอาจจะไม่ใช่ผู
