มาเฟียสิ้นฤทธิ์

ฮานะลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งเล็กน้อย หญิงสาวกะพริบตาปรับโฟกัส ก่อนจะหันไปมองพื้นที่ว่างเปล่าบนเตียงฝั่งขวา... ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในห้อง “อื้อ... หม่ามี้ขา...” เสียงงัวเงียของน้องเคธี่ดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กๆ ขยับเข้ามากอดก่าย ฮานะยิ้มละมุน ลูบผมสีน้ำตาลอ่อนเบาๆ ก่อนที่คาร์ลและไคลีย์จะเริ่มรู้สึกตัวตื่นตามมาติดๆ “ป๊าเพนกวินไปไหนแล้วคะ...” เคธี่ขยี้ตาขยับตัวลุกขึ้นนั่งมองซ้ายมองขวาหาพี่ชาย “สงสัยป๊าจะตื่นแล้วมั้ง ไปล้างหน้าแปรงฟันกันก่อนดีกว่านะ แล้วเดี๋ยวเราออกไปหาป๊ากัน” หญิงสาวบอกเด็กๆ ก่อนจะจัดการต้อนลูกหมูทั้งสามตัวเข้าไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำจนเสร็จสรรพ พอเปิดประตูห้องนอนออกมาปุ๊บ ร่างเล็กๆ ทั้งสามก็วิ่งนำหน้าคนเป็นแม่ไปทันที “ป๊าเควินอยู่ไหนครับ!” คาร์ลตะโกนเรียกเสียงใสพลางชะเง้อคอมองไปทางห้องครัว “ป๊าขาาา! ออกมาหาพวกเราหน่อยยย” เคธี่ช่วยเรียกประสานเสียงเจื้อย