เวลา 00.00 น.
คฤหาสน์ตระกูลหลง…
หลงเทียนอี้ในชุดคลุมอาบน้ำสีเข้มกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา บนโต๊ะกระจกตรงหน้ามีขวดเหล้าราคาแพงและแก้วคริสตัลสองใบวางรออยู่ ราวกับรู้ล่วงหน้าว่าค่ำคืนนี้... จะมีแขกคนสำคัญมาเยือน
ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของหลงไคเหรินจะเดินเข้ามา สภาพของทายาทมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ในเวลานี้ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มกวนประสาทและแววตาแข็งกร้าวอยู่เสมอ บัดนี้กลับเรียบนิ่งและซีดเผือด นัยน์ตาคมกริบแดงก่ำขอบตาช้ำจนไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงขนาดไหน
เควินทอดสายตามองผู้เป็นพ่อที่นั่งรออยู่เงียบๆ ชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยคำทักทายใดๆ เพียงแค่เดินลากขาทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาวข้างๆ หลงเทียนอี้
ต่างฝ่ายต่างเงียบ... หลงเทียนอี้ปรายตามองลูกชายก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบขวดเหล้า รินของเหลวสีอำพันลงในแก้วแล้วเลื่อนแก้วใบหนึ่งไปตรงหน้าลูกชาย
เควินรับแก้วเหล้านั้นม
