ตอนที่ 7: ไม่คิดถึงกูหรือไง

เช้าวันต่อมา ฉันลุกขึ้นบิดขี้เกียจก่อนจะเดินแบบตาไม่ลืมไปเข้าห้องน้ำนิสัยฉันเสียอย่างนึงคือชอบนอนแบบไม่ใส่ชั้นในนั่นคือทั้งเสื้อในและกางเกงในเลยเพราะมันอึดอัด เลยทำให้ไม่ค่อยมีเพื่อนมานอนด้วยแม้กระทั่งตอนมหาลัยก็ไม่มี จะมีก็แค่มายๆมันถือเป็นเพื่อนรักที่สนิทกับฉันสุดแล้วจริงๆเเทบตัวติดกันเลยแหละมันเลยเข้าออกห้องฉันได้บ่อยๆแต่ตอนนี้มันมีหลัวไปละเราเลยไม่ค่อยเจอกัน ฉันทำอะไรเสร็จก็นั่งวินมาร้านข้าวผ่านหน้าร้านของพี่ยักษ์ด้วยแค่ผ่านก็พอแล้วไม่กล้าเข้าไปแล้วแหละจริงๆมันก็ใกล้นะแตาอยากผ่านร้านเขาไวๆไม่อยากจะเจอ " เอาข้าวมันไก่...สะ..กล่องนึงค่ะ " เกือบพูดว่าสามกล่องแล้วสิปกติซื้อสามกล่องเนาะ " กินน้อยจังลูกวันนี้ " แม่ค้าถามฉันยิ้มๆก่อนจะสับไก่ชิ้นโตลงหน้าข้าวกล่อง " ปกติซื้อไปให้..พี่.ค่ะ แหะๆ " ฉันตอบแล้วหัวเราะแห้งๆให้แม่ค้า " ป้าแถมให้กล่องนึง อ่ะ " ป้าเขาเอาข้าวใส่ถุงทันทียังไม่ทันจะได้ปฎิเสธเลย " อะ..เอ่อ...ขอบคุณค่ะ " ฉันจ่ายตังให้ป้าแล้วยืนคิดหนักหน้าร้าน เอาไงดีวะอีกไม่กี่ก้าวก็ถึงร้านเขาแล้ว อีกอย่างป้าฝากมาให้เขาด้วยเราจะเอาไปหมดมันก็ยังไงๆอยู่ " อ้าวน้อยหน่า " ฉันหันหน้าไปมองเสียงเรียกจากด้านหลัง " พี่กร " ชิบ!!!ไม่ได้เจอเขาแต่เจอเพื่อนเขาเนี่ยนะสวรรค์แกล้งฉันแน่ๆ " หายหน้าไปเลย แล้วมาทำไรเนี่ย " " ซะ..ซื้อข้าวค่ะ " " อ๋อ แล้วซื้อข้าวไปให้เอ่ยตั้งสองกล่อง " พี่กรถามแล้วมองต่ำลงมาที่ถุงกล่องข้าว " ….หะ..ให้..ให้..พี่นั่นแหละ เอาไปเลย " ฉันหยิบข้าวกล่องนึงแล้วเออาให้เขา " เห๊ยๆไม่เป็นไรพี่มากินเองแล้ว เราเอาไปให้ไอ้ยักษ์เหอะมันอยู่ในร้านอะ " พี่กรมองไปทางร้านสัก ไม่น๊าาาฉันต้องไปจริงๆเหรอ " ไม่เอา! พี่อะเอาไปให้เขา " ฉันยัดกล่องข้าวใส่มือพี่กร " พี่หิวข้าวววว เอาไปให้มันเองเลยยยย " พี่กรก็ดึงแขนฉันไว้แล้วยัดกล่องข้าวใส่มือฉันอีก " ไม่เอาอะพี่เอาไปให้เพื่อนพี่เองเส้ " ฉันยื่นกล่องข้าวให้เขาแต่เขาเดินหนี พี่กรนะพี่กร " เอาไปให้มันเองเลยมันยังไม่ออกจากห้องหรอกวางไว้โต๊ะพี่มันก็เห็น " พี่กรพูดแล้วเดินหนีเข้าร้านเลย นี่ฉันต้องไปสินะ.. แกร๊ก! ประตูร้านถูกเลื่อนออกโดยฝีมือฉันเอง ใจเต้นยั่งกะคนเป็นโรคหัวใจมือไม่สั่นไปหมด อย่าพึ่งออกนะสาธุๆๆ " วางไว้นี่แล้วกัน " ฉันวางถุงข้าวไว้โต๊ะพี่กรตรงที่คิดว่าพี่ยักษ์จะเปิดออกมาแล้วเห็น " เห๊ยยย!!! " " กรี๊ดดดด!!! " ฉันกรี๊ดคอแทบแตกก่อนจะหันไปมองแล้วยกมือทาบอกตัวเอง " ฮ่าๆๆๆ " พี่ยักษ์ขำจนตัวงอให้ตายเหอะเกือบหัวใจวายแล้วมั้ยล่ะ " ทะ..ทำบ้าอะไรของพี่ ตกใจหมด! " ฉันหายใจเข้าออกรัวๆน้ำตาไหลเลยเล่นไรไม่รู้เรื่อง " กูต้องถามมึงมากกว่าว่าแอบทำอะไรของมึง ขโมยของอ่อ " พี่ยักษ์เดินมาใกล้ฉันแล้วมองหาของเหมือนฉันเอาอะไรมา " ขโมยบ้าไรของพี่ พี่กรให้เอาข้าวมาให้เหอะ " ฉันสะพายกระเป๋าดีๆแล้วหันหลังเดินหนีเขาเลย " จะไปไหน " คอแทบหักพี่ยักษ์ดึงฉันให้หันไปหาจนเซเลยดีนะไม่ล้ม " จะ..จะ..ไปทำงาน อะไรของพี่เนี่ย " หน้าเขากับฉันมันใกล้กันมาก กรี๊ดดดด " หึ หน้ามึงแดงเนาะ " พี่ยักษ์ก้มหน้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ " เมื่อเช้าปัดแก้มมาแรง " ฉันพูดเร็วๆก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่น " เหรอ? หื้ม? " ใกล้ม๊ากกกก กรี๊ดดดดด หน้าเนียนๆของเขามองฉันอย่างเจ้าเล่ห์ลมหายใจอุานๆที่เราแลกกันฝนระยะประชิดมันทำให้ฉันชักขนลุกขึ้นมาเลย " อะ..อื้อ ปล่อยได้แล้ว " ฉันดันไหล่เขาออกฉันมองไปทางอื่นหลบตาเขา บ้าเอ๊ย อีกนิดเดียวแท้ เอ๊ย! ไม่สิอย่าเผลอตัวสิบ้าเอ๊ย " หึ แต่งตัวยั่งกะจะไปถ่ายหนังโป๊ " พี่ยักษ์นั่งลงบนโต๊ะพี่กรแล้วไล่สายตามองฉัน บอกเลยว่าสายตาแม่งโคตรน่ากลัว " นี่!! หยุดมองหน่าแบบนั้นนะ " ฉันปิดหน้าอกแล้วจ้องหน้าเขาเขม็ง ถึงจะชอบแต่งตัวโป๊แต่ก็ไม่ชอบให้ใครมองซึ่งๆหน้าแบบนี้หนิ " ทำไม? " พี่ยักษ์ยังไม่หยุดสายตาเจ้าเล่ห์เขาเลียริมฝีปากแล้วมองฉันขึ้นลงจนน่ากลัว " ไปเล่า ชิ " ฉันสะบัดบ็อปออกจากร้านเขาแต่ยังไม่ทันจะได้ออกไปเลยเขาก็ดึงไวก่อนคนอะไรมือไวยั่งกะลิง " ปล่อยเลยนะพี่ยักษ์! " ฉันทุบไหล่เขารัวๆแต่ไม่มีทีท่าว่าเขาจะเจ็บสักนิด " ไม่คิดถึงกูรึไง " เขากอดเอวฉันไว้แล้วกระซิบข้างหูถาม " … " ฉันอยากจะกรี๊ดให้คอแตกแต่ต้องเก็บอาการไว้ อะไรเนี่ยนี่เขาทำอะไรรู้ตัวบ้างมั้ยเนี่ยยย " กลิ่นน้ำหอมใหม่เหรอ กูไม่ชอบกลิ่นนี้เลย " พี่ยักษ์หอมซอกคอฉันเบาๆทำเอาขนลุกเกรียวเลย " ...อื้อออจั๊กจี้ ทะ..ทำอะไรของพี่เนี่ยยยย " นี่เขากินยาผิดขวดรึไงจู่ๆก็มาทำอะไรแบบนี้ " กูชอบกลิ่นเก่ามากกว่าเลิกใช้กลิ่นนี้ซะ " เขสผละออกแล้วนั่งลงบนโต๊ะก่อนจะดึงเอวฉันไปใกล้ๆ " ขะ..ขอเหตุผลว่าทะ..ทำไมต้องเปลี่ยน อีกอย่างหน่าชอบกลิ่นนี้ด้วย " ฉันดันแผงอกแน่นๆของเขาเพื่อผละตัวออกแต่เจากลับดึงให้ฉันไปหาใกล้กว่าเดิม " กูไม่ชอบ นี่ไงเหตุผล หรือ…. " เขาชะงักไปแล้วไล่สายตามองมาที่หน้าอกฉันอีก " หรืออะไรของพี่! " ฉันรีบยกมือมาปิดอกตัวเอง ทำไมเขาเกิดบ้าขึ้นมาเนี่ยหรือยังไม่ได้กินข้าว ต้องใช่แน่ๆเลย " หรือต้องให้กูพ่นน้ำกูใส่หน้ามึงก่อนถึงจะเปลี่ยนได้ " " …. " กรี๊ดดดดดดดดดด ผีเข้า ต้องใช่แน่ๆ เขาผีเข้าแน่ๆ ช่วยด้วยยยยย " หึๆ อึ้งเลยสิมึง กูบอกแล้วว่าอย่าให้กูทำคืนมึงจะโดนสองเท่า " ยอมค่ะน้อยหน่ายอมแล้ว ฮืออออออกลัวแล้วค๊าาาา " …. " ฉันได้แต่กัดปากตัวเองอยู่เงียบๆ น้ำพ่นใส่หน้าเหรอแค่คิดก็ขนลุกแล้ว อร๊ายยยยย " ชอบสิมึง ไปทำงานได้ละ " เขาเอาแขนออกแล้วลุกยืนขึ้นเต็มตัวหน้าฉันเฉียดกับแผงอกเขานิดเดียวเอง " …. " ฉันเงยหน้าไปมองเขาเหมือนเด็กอ้อนพ่อยั่งงั้นอะจริงๆแค่อยากมองเขาใกล้ๆเอง " อีแสบ " เขาเขกมะเหงกใส่หัวฉันแล้วเดินเข้าห้องสีกโดยหยิบถุงข้าวเข้าไป กรี๊ดดดดดนั่นไงผีเข้าแน่ๆผีเข้าเขาแน่ๆ " ไม่ๆๆๆ " ฉันซอยเท้าออกจากร้านเขาก่อนจะพูดคำว่าไม่มาตลอดทาง " เอ้า น้อยหน่า " ฉันหันไปมองพี่กรที่ยืนโบกมือให้ฉันอยู่ " ไม่ๆๆๆๆๆ " ฉันหันกลับมาแล้วรีบซอบเท้าไปที่ทำงานเลยไม่สนแล้วเว้ย ตอนนี้ต้องหาที่สงบสติอารมณ์ก่อนว่าเมื่อกี๊มันไม่ใช่เรื่องจริง " หน่า " ไม่จริงเขาแค่ผีเข้าอย่าไปคิดมาก " น้อยหน่า " อาจจะหิวข้าวเลยทำอะไรแบบนั้น " อีหน่า!! " " ห๊ะๆๆๆ " ฉันสะดุ้งแล้วหันไปมองหน้ามายทันทีอะไรของมันจู่ๆก็มาเรียกซะดัง " เหม่ออะไรของมึงเนี่ย อีเวร! " แหมมมมเจอเพื่อนด่าทีหานเหม่อเลยจ้า " มะ..มึง..พะ..พี่ยักษ์เขาทั้งหอมทั้งกอดกูเมื่อเช้า " ฉันเล่าให้มันฟังเสียงสั่น " อ้าว!! แล้วไหนบอกตัดใจแล้วไง " มายยืนกอดอกจ้องฉันเขม็ง " กะ..ก็ตัดใจไงตะ..แต่เขามาทำแบบนี้กูก็ทำใจไม่ได้อะ มันเขินมากเลยนะมึง กรี๊ดดดดดด " ฉันกอดเอวมายแล้วกรี๊ดออกมา " อะไรของมึงเนี่ยอีบ้า! " มายมันดันฉันออกแล้วเดินหนีไปเลย เชอะ แค่นี้ก็ไม่เข้าใจเพื่อนอีเพื่อนบ้ามึงอะบ้า เชอะๆๆๆ