กลิ่นธูปหอมและเสียงสวดมนต์ทำบุญบ้านในยามเช้าที่คฤหาสน์สิงหรัตน์ดูเหมือนจะช่วยปัดเป่าเมฆหมอกแห่งสงครามไปได้ชั่วคราว มิกะในชุดคลุมท้องผ้าไหมสีงาช้างดูผ่องใสและสง่างามดุจพระแม่เจ้า เธอเดินตรวจตราความเรียบร้อยของงานเลี้ยง "รับขวัญเจ้าตัวเล็ก" ที่จัดขึ้นล่วงหน้าเพื่อเป็นสิริมงคล แต่ภายใต้รอยยิ้มที่มอบให้แขกเหรื่อนั้น ดวงตาของนางสิงห์กลับคอยกวาดมองหาสิ่งผิดปกติอยู่ตลอดเวลา
เคนชินในชุดซาฟารีสีครีมดูเรียบง่ายทว่าน่าเกรงขาม เขาเดินประกบมิกะไม่ห่าง มือข้างหนึ่งกุมมือเธอไว้ ส่วนอีกข้างแอบแตะที่อาวุธลับข้างเอวเสมอ
"เคนชินคะ... สายของจ่าเดชรายงานว่ายังไงบ้าง?" มิกะกระซิบถามขณะที่แสร้งทำเป็นหยิบขนมมงคล
"อิทธิขยับแล้วครับมิกะ มันใช้เรือประมงดัดแปลงขนคนเกือบสามสิบคนมุ่งหน้ามาทางทิศตะวันออกของเกาะ" เคนชินตอบเสียงต่ำ "พวกมันคิดว่าเรากำลังเพลิดเพลินกับงานเลี้ยง แต่มันไม่รู้ว่าแขกในงานกว่าครึ่ง... คือหน่วย
