“ทำไมไม่ทานข้าวคะคุณณน... อย่าเกเรสิคะ มาค่ะ มุกป้อน”
ม่านมุกถามเสียงห่วงใย เมื่อรณนไม่ยอมลงไปทานข้าวที่โต๊ะอาหารข้างล่าง แถมพอให้สาวใช้ยกขึ้นมาให้บนห้องก็ไม่ยอมแตะต้อง จนหล่อนต้องออกหน้าเองอีกครั้ง
หลังจากที่รณนประสบอุบัติเหตุวันนั้นแล้ว หล่อนก็มาอยู่ดูแลผู้ชายที่เอาแต่ใจที่สุดคนนี้เป็นเวลาเกือบเดือนแล้วเช่นกัน แม้จะยังช้ำใจกับการกระทำของเขา แต่ด้วยความรักที่มีอานุภาพมากกว่า หล่อนจึงมาอยู่เคียงข้างรณนในวันนี้
ในวันที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนต้องการเขา... ผู้ชายที่พิการต้องนั่งรถเข็น ผิดกับหล่อนที่ไม่ว่ารณนจะเป็นยังไง ความรัก ความห่วงใยที่เคยมีให้นั้นก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
ขณะที่รณภพ บิดาของรณนก็เอ็นดูหล่อนมากขึ้น แถมยังให้หล่อนขึ้นมานอนบนตึกใหญ่ในฐานะว่าที่ลูกสะใภ้อีกด้วย แม้จะเพียรจะพยายามปฏิเสธแค่นั้น เพราะหล่อนไม่เคยต้องการสิ่งตอบแทนเลยกับความรักความจริงใจที่มอบให้รณน แต่รณภพยืนยัน และอ้างเ
