[ทศพล Talk]
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ตกดึกมาตีสองทุกคนก็ต่างแยกย้าย โดยที่ไอ้ทิศ บัว แล้วก็แม่ต้องนอนพักอยู่ที่บ้านของผมก่อน มีห้องนอนรับรองไว้หลายห้องเลย
“ดึกขนาดนี้ยังสระผมอีกเหรอ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก”
ผมละสายตาจากหน้าจอไอแพด แล้วแหงนมองดูคนรักในชุดนอนคลุมท้องลายหมีสีฟ้าน่ารักสดใส
“ค่ะ เป่าไดร์แป๊บเดียวก็คงแห้ง”
เธอบอกเสียงงึมงำ ก่อนจะเดินไปเตรียมเครื่องสำหรับเป่าไดร์ ผมจึงรีบวางงานในมือแล้วเข้าไปช่วย
“มา ฉันช่วย”
“ไม่เป็นไรค่ะ เสี่ยไปทำงานเถอะ”
คนตัวเล็กพยายามทำตัวไม่เป็นภาระ แต่ผมไม่เคยคิดแบบนั้นเลย เต็มใจเสียอีก
“บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกพี่ทศ”
ผมทำเสียงดุอย่างไม่จริงจัง พร้อมกับดึงไดร์เป่าผมจากมือเธอมาถือได้สำเร็จ
“มันชินนี่คะ”
“ชินก็ต้องฝึก ฉันไม่ชอบให้เรียกแบบนั้น มันดูห่างเหิน”
“แต่เสี่ยเป็นคนบอกให้ดาวเรียกว่าเสี่ยเองนะคะ”
เธอรีบท้วงสีหน้าจริงจัง คราวนี้จึงเป็นผมเอง
