ร้านเถียนเถียนยังคงดำเนินการต่อไปได้เป็นอย่างดี เป็นเวลากว่าสองปีแล้วที่ร้านยังคงรักษาลูกค้าเดิมเอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่น รวมถึงลูกค้าใหม่ที่แวะเวียนมาจากเมืองข้างเคียง เมื่อกลับมาที่นี่อีกครั้งร้านเถียนเถียนก็ยังคงเป็นร้านน้ำเต้าหู้อันดับหนึ่งที่ทุกคนคิดถึง และต้องแวะมาทุกครั้งไป
แต่ถึงอย่างนั้นเถ้าแก่เนี้ยตัวน้อยก็ไม่ได้มีแผนที่ขยับขยายร้านให้ใหญ่กว่านี้แต่อย่างใด เพราะปีนี้หวังลี่อินตั้งใจแล้วว่าจะพัฒนาที่มีอยู่ให้ดีเสียก่อน อย่างเช่น ‘ชุดและบัตรพนักงาน’
แน่นอนว่าหากตกแต่งร้านให้มีบรรยากาศคล้ายโรงเตี๊ยมในเมื่อก่อนแล้ว ที่ขาดไม่ได้และสำคัญมากที่สุดคงจะเป็น ‘หลงจู๊’
ซึ่งหยวนซูมี่ก็เป็นหลงจู๊หญิงคนนั้นนั่นเอง…
ในทุกวันพนักงานแต่ละคนจะแต่งกายด้วยชุดพนักงานสีขาว รวบผมเก็บเอาไว้อย่างเรียบร้อยและมีสัญลักษณ์สีแดงของร้านเถียนเถียนซึ่งเป็นรูปดอกไม้ ส่วนที่ต่างออกไปคือทุกคนจะมีป้ายชื่อติดหน้าอก
