ตอนที่ 30 กินยาวันสุดท้าย

1598 คำ

ร้านเถียนเถียนถูกกำหนดให้หยุดหนึ่งวันต่อสัปดาห์นั่นก็คือวันนี้ หวังลี่อินขอตื่นสายสักหน่อยเพื่อชดเชยเวลาหกวันที่ผ่านมา ซึ่งเจิ้งฝูก็ไม่ได้ทักท้วงแต่อย่างใด เธอกลับชอบเสียอีกที่ลูกสาวมีเวลาพักผ่อนมากขึ้นหน่อย อินอินพึ่งจะอายุสิบห้าปีเท่านั้น จะมีลูกสาวบ้านไหนบ้างที่มุ่งมั่นจะทำการค้าโดยไม่สนคำนินทา เห็นจะมีแต่ลูกสาวที่ทุ่มเทกับการหาเงินตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางเพื่อไปทำหน้าที่ของตนเอง จนตอนนี้อินอินทำให้พวกเราเชื่ออย่างสนิทใจว่าลูกสาวนั้นเติบโตเป็นผู้ใหญ่จริง ๆ แล้ว ขณะที่ร่างบอบบางกำลังหลับใหลอย่างมีความสุขอยู่นั้น หน้าจอดิจิตอลก็ปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่าพร้อมกับส่งเสียง ‘ตื้ด ตื้ด ตื้ดดดด!!’ คล้ายเป็นสัญญาณแจ้งเตือนบางอย่าง หวังลี่อินผงกหัวขึ้นมาจากหมอนหนุนด้วยสีหน้างัวเงีย เปลือกตาสีไข่ปรือขึ้นเล็กน้อย มองดูกรอบสี่เหลี่ยมเล็กที่เด้งขึ้นมากลางหน้าจอ นัยน์ตากลมไล่อ่านข้อความเชื่องช้า ก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม