เสียงตะหลิวกระทบกระทะและเสียงหั่นผักดังออกมาจากบ้านหวังตั้งแต่ตีสี่ สองแม่ลูกตื่นเช้ากว่าทุกวันเพื่อเตรียมอาหารเช้าไปกินที่ร้าน เพียงครึ่งชั่วโมงเมื่อทุกอย่างถูกบรรจุลงกล่องข้าว ทั้งสองคนก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมไปทำเรื่องสำคัญในทันที
และยังคงเป็นเช่นเดิมเจิ้งฝูซ้อนจักรยานคันใหญ่ของสามี ตลอดทางมักจะหันมองเด็กสาวสองคนที่ถีบจักรยานคันเล็กอยู่ด้านหลัง ความสดใสและเสียงหัวเราะของเด็กสองคนทำให้เธออดยิ้มตามได้ไม่ยาก
พลันหวนนึงถึงเมื่อหลายปีก่อนซึ่งหยวนซูมี่ก็เป็นคนถีบจักรยานให้กับอินอินเช่นนี้ แต่ที่ต่างจากตอนนั้นก็คงเป็นลูกสาวของตนที่ดูแข็งแรงขึ้น ทั้งสีหน้าและแววตาก็ดูสดใสจนเธอสังเกตได้
เห็นทีว่าจะต้องไปขอบคุณเถ้าแก่ร้านขายยาที่จัดเทียบยาบำรุงร่างกายอย่างดีสูตรนี้ให้เสียแล้ว…
และหากหวังลี่อินได้รู้ความคิดของผู้เป็นแม่ก็คงมีสีหน้าย่ำแย่พอสมควรเชียวล่ะ เพราะทุกวันนี้เธอฝืนกินยาต้
