ติญญานนท์นอนแช่อยู่ในอ่างน้ำอุ่นขนาดใหญ่สีขาว ตาคมกล้าของเขาหลับพริ้มอย่างต้องการพักผ่อน เหตุการณ์วันนี้ทำให้เขาเจ็บปวดมากมาย แม่... คำว่าแม่ คำที่เขาไม่คิดว่าจะได้สัมผัสมันอีก อ้อมกอดอบอุ่นของผู้หญิงที่เขาต้องการมาตลอดชีวิต แต่ก็เหมือนสิ่งต้องห้ามสำหรับเขา ในเมื่อแม่ของเขาเลือกคนอื่น ทิ้งเขา ทิ้งพ่อ งั้นต่อจากไปนี้เขากับหล่อนก็คงเหมือนคนแปลกหน้ากัน
ชายหนุ่มคิดอย่างร้าวรานใจ ภาพวันที่ถูกทิ้งไว้กับคนแปลกหน้าที่เขาไม่รู้จัก ผุดขึ้นมาในสมองราวกับดอกเห็ดในหน้าฝน ความอ้างว่าง เดียวดายที่ต้องจากอกแม่มาตั้งแต่ยังเล็ก ทำให้เขาเข็มแข็งขึ้น เย็นชาขึ้น และก็ต้องการความรักมากขึ้นด้วย แต่ไม่ใช่ความรักของผู้หญิงคนที่ให้กำเนิดแล้วก็ทิ้งเขาไปอย่างแน่นอน
เสียงคุ้นหูที่เรียกเขาเบา ๆ ดังขึ้นหน้าประตูห้องน้ำ ทำให้เรื่องราวในอดีตที่ย้อนกลับมาทำให้เขาเจ็บปวดค่อย ๆ จางหายไป ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมองประตูห้องน้ำที่เ
