ติญญานนท์เดินหน้าตาบึ้งตึงออกมาจากห้องนอนของบทมากร รัศมีความโกรธเกรี้ยวแผ่กระจายอยู่ล้อมรอบร่างกายสูงใหญ่ของเขา ตอนนี้เขาแทบจะบ้าตายเพราะการจากไปอย่างไร้ร่องรอยของหล่อน
เขาอยากจะรู้นักว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมบทมากรถึงได้หายตัวไปอย่างนี้ หล่อนหายไปไหน หายไปกลับใคร คำถามนี้วกเวียนอยู่ในสมองของเขาตลอดเวลา ความรู้สึกผิดหวัง ความสูญเสีย กำลังถาโถมเข้าใส่เขาอย่างหนัก เขาต้องตายแน่ ๆ ถ้าหาหล่อนไม่พบ
ชายหนุ่มเดินแกมวิ่งพาร่างสูงราวหกฟุตกว่า ๆ ของตัวเองลงไปตามขั้นบันไดที่ทอดยาวลงไปสู่พื้นเบื้องล่างตรงหน้าอย่างรวดเร็ว สตรีสองคนที่กำลังนั่งสนทนากันต่างหันมามองเขาอย่างแปลกใจ สายตาของพวกหล่อนไหววูบราวกลับกลัวอะไรสักอย่าง มันช่างน่าสงสัยนัก
ติญญานนท์ไม่รอช้า เขาเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าสตรีสูงวัยทั้งสองคน คำถามที่คาใจมาตั้งแต่เปิดประตูห้องเข้าไปแล้วไม่เจอบทมากรพรั่งพรูออกมาจากปากได้รูปของเขาราวกลับสา
