ติญญานนท์ก้าวลงมาจากรถคันหรูของตนเอง สายตาเรียวยาวคมเข้มของเขาแดงก่ำ ไม่บอกก็รู้ว่ามันแดงขนาดนั้นเพราะอะไร ร่างกายสูงใหญ่ที่เคยดูดีตลอดเวลา ตอนนี้เดินโซซัดโซเซแทบไม่ตรงทางเข้าไปในตัวคฤหาสน์ อิ่มรัก
สาวิตรีซึ่งเดินออกมาเจอติญญานนท์กลางห้องรับแขกพอดีต้องเบนหน้าหนี เมื่อกลิ่นเหล้าที่โชยฟุ้งอยู่รอบลำตัวของหลานชายทำให้หล่อนแทบอาเจียนออกมา
“นี่ติญญานนท์ หลานกินหรืออาบมันเข้าไปกันแน่” ติญญานนท์ที่เงยหน้าขึ้นมองอาสาว ก่อนจะแสยะยิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน
“ก็ทั้งสองอย่างแหละครับ ดื่มอย่างเดียวมันทำให้ผมหายเจ็บไม่ได้ ผมก็เลยอาบมันซะเลย”ชายหนุ่มหัวเราะเยาะออกมา ตอนนี้คิดถึงแต่เหล้าเท่านั้น เพราะมันทำให้เขาลืมทุกอย่าง สาวิตรีถอนหายใจออกมาแรง ๆ ตอนนี้หล่อนรู้สึกสงสารติญญานนท์จับใจ
“แล้วติญญ์จะกลับมาอยู่บ้านเมื่อไหร่ อาเป็นห่วงนะ” สาวิตรีพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงห่วงใย ติญญานนท์กระตุกยิ้มที่มุมปาก
“ผมไม่กลั
