EP 19 - จะยอมทำตามดีๆหรือจะให้บังคับ

ในห้อง 504 “จะถามอะไร? ว่ามาสิ” ทันทีที่ร่างใหญ่นั่งลงบนโซฟาก็เอ่ยปากเปิดประเด็นทันที ซึ่งทำให้คนตัวเล็กที่ยืนอยู่ นิ่งเงียบไม่ยอมพูดอะไรออกไป ฮาชิปรายตามองไปยังร่างเล็กที่ยืนอยู่โดยไม่ปริปากถามอะไรสักคำ มันก็ทำให้เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ “งั้นถ้าไม่มีอะไร ฉันจะไปอาบ…” “ผู้หญิงคนนั้นคือใคร” อลิซรีบพูดแทรกขึ้นมา เมื่อรู้ว่าเขาจะไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ถามอีกครั้ง สายตาของเธอมองเข้าไปในแววตาคู่นั้นอย่างต้องการคำตอบ ไม่รู้ว่ามันกวนใจหรือเพระแรงหึงกันแน่ จึงทำให้อลิซอยากรู้เรื่องของเขามากมายขนาดนี้ “ก็แค่..คู่หมั้นที่แม่จับคู่ให้” ฮาชิเว้นวรรคพูด ก่อนจะบอกไปตามความจริง เขาไม่ได้สนใจคู่ที่แม่เลือกให้เลยสักนิด ต่อให้จะรู้จักกันตั้งแต่เด็กก็เถอะ “อ่อ..นายเลยย้ายมาอยู่ที่นี่สินะ” “ใช่ ” เขาตอบเสียงทุ้มและถามเธอต่อ.. “แล้วผู้ชายคนนั้นคือใคร” ฮาชิถามกลับพลางมองหน้าเธอนิ่ง นี่ถ้าเขาไม่ไปรับเธอช่วงเย็น ผู้ชายคนนั้นคงพาเธอไปแล้ว “ก็แค่..รุ่นพี่ที่คณะ” อลิซตอบเสียงแข็งอย่างไม่พอใจ เธอรู้สึกไม่โอเคที่ฮาชิเอาแต่ทำอะไรตามใจตัวเอง ทั้งๆที่เมื่อก่อนก็ไม่เคยเป็นแบบนี้ “โอเค..แต่ดูท่าทางเขาจะชอบเธอนะ” ฮาชิตั้งใจพูดประชดกลับไป เพราะเขาดูแววตาของผู้ชายคนนั้นออก มองออกทั้งหมด ตอนที่ลีโอจ้องเขานิ่งราวกับจะเอาเรื่อง “นายคงเข้าใจผิดไปเอง” ฮาชิไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาแค่เลิกคิ้วและพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไป 30 นาทีต่อมา…ฮาชิก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เขาใส่เพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันอยู่รอบเอว และเดินตรงมายังร่างเล็กที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนโซฟา “นี่ ตื่นได้แล้วยัยขี้เซา ลุกไปอาบน้ำ” มือแกร่งยื่นมาเขย่าไหล่เล็ก ทำให้อลิซงัวเงียตื่นขึ้นมา เปลือกตาค่อยๆเปิดขึ้น ก่อนจะมองภาพที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างชัดเจน กรี๊ดด! “นะ..นาย ทำอะไร” อลิซรีบดีดตัวขึ้นนั่งบนโซฟา เธอตกใจจนตัวสั่น เมื่อเห็นร่างใหญ่ใส่แค่ผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแข็งแรงขึ้นเป็นมัดๆ แถมมีหยดน้ำเม็ดเล็กๆที่เกาะอยู่ตามผิวกาย แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้อลิซจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างตาไม่กระพริบ เพราะเขาหุ่นดีเกินจนต้องหยุดมอง “มองอะไร? ไม่เคยเห็นคนมีซิกแพครึไง” “ปะ..ป่าว” อลิซพูดพลางกัดปากก่อนจะเบือนหน้าหนี ฮาชิได้แต่หยักยิ้มมุมปากและส่ายหัวไปมาให้กับการกระทำของเธอ “ไปอาบน้ำได้แล้ว” ฮาชิพูดพลางเดินเข้าไปข้างในห้องนอนแล้วเปิดตู้เสื้อผ้าออกมาเลือกชุด หญิงสาวมองตามร่างสูงก็ได้แต่ทำปากบ่นขมุบขมิบล้อเลียนคนที่กำลังยืนหันหลังให้ 21.15 น. ร่างเล็กที่อยู่ในชุดนอนค่อยๆย่องออกมาจากห้องน้ำ โดยที่ไม่รู้ว่าคนตัวใหญ่ยืนรอหลบอยู่หลังประตูนานแล้ว เขายืนกอดอกพร้อมกับมองการกระทำของเธอจากทางด้านหลัง ก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างเอ็นดู พออลิซเดินออกมาจากห้องน้ำไม่ถึงสามก้าว เธอก็ปรายตามองไปยังที่นอนของคนร่างใหญ่ใกล้ๆกับโฟซา แต่ที่นอนกลับว่างเปล่า เขาหายไปไหน ขณะที่อลิซได้แต่ยืนงงและมองหาเขาจนทั่วห้อง แต่ก็ต้องตกใจ… พรึ่บบ!! กรี๊ดด! “ปะ..ปล่อยนะ” ฮาชิอุ้มคนร่างบางยกลอยเหนือพื้น หัวใจของอลิซเต้นตึกตักแทบจะหลุดออกมา เธอพยายามดิ้นให้เขาปล่อย แต่แล้วเมื่อมองลงที่พื้นก็พบว่าตัวเองอยู่สูงกว่าพื้นมาก เธอรู้สึกกลัวตกขึ้นมาจึงเผลอกอดคอคนร่างสูงเอาไว้แน่น “ไหนเมื่อกี้บอกปล่อย ตอนนี้กอดแน่นเชียว” อลิซเม้มปากเข้าหากันมองใบหน้าที่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ ก่อนจะเบือนหน้าหนีโดยยังไม่ทันได้พูดอะไร ขาแกร่งก็อุ้มเธอก้าวเดินตรงไปที่เตียง “นายจะ..ทะ..ทำอะไร” ฮาชิมองเธอด้วยสายตาเย็นชาและถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาวางเธอลงบนเตียงอย่างเบามือ ก่อนอลิซจะรีบพลิกตัวออกจากแขนแกร่งแล้วลุกขึ้นนั่งทันที “ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก หยุดหนีได้แล้ว” “แล้วอุ้มมาทำไม?” อลิซถามเสียงแข็งจ้องร่างใหญ่เหมือนไม่ไว้ใจในคำพูดของเขา “อื้ม ฉันจะย้ายคอนโด” “โอเค๊ ดีเลย นายรีบย้ายออกไปเลย” อลิซพูดพลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี เธอรู้สึกดีอย่างมากที่ได้ยินเขาพูดแบบนั้น “ใช่ เรากำลังจะย้ายออกไป” คำพูดนั้นเกือบจะทำให้อลิซดีใจ แต่แล้วก็ต้องชะงักเพราะสะดุดอยู่กับคำว่า ‘เรา’ “ห้ะ! อะไรนะ เราหรอ?” “ใช่ พรุ่งนี้ก็รีบเก็บของไว้จะได้ย้ายออก ฉันไปบอกเจ้าของคอนโดไว้แล้ว” “นี่นายทำบ้าอะไรอยู่วะ!” อลิซสบถออกมาอย่างเหลืออด เป็นอีกครั้งที่เขาทำอะไรไม่ถามเธอสักคำ หญิงสาวเริ่มอยากรู้จริงๆแล้วว่าในหัวเขาตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ “หยุดพูด..” “ไม่หยุด!..นายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้ทำ” “จะหยุดพูดดีๆ หรือจะให้ฉันเอาปากของตัวเองปิดปากเธอ!” คำพูดนั้นมันได้ผล อลิซรีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองอย่างรวดเร็ว หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อเขากำลังยื่นหน้าเข้ามา “ทำตามที่บอกซะ อย่าให้ฉันต้องบังคับ” ถึงจะพูดอยู่ในใจแต่มันส่งออกมาทางสายตา ว่าอลิซกำลังด่าเขาอยู่อย่างแน่นอน ฮาชิถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเดินกลับไปยังที่นอนของตัวเอง เขาไม่สามารถทนอยู่กับห้องเก่าๆแบบนี้ได้ แถมมีแม่ที่ให้คนคอยจับตาดูเขาอีก ชายหนุ่มคิดว่าต้องย้ายออกไปให้เร็วที่สุด โดยไม่ให้ใครรู้ ตอนนี้เขาจองคอนโดใหม่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งเป็นห้องที่หรูหราและมีความปลอดภัยสูงอยู่พอสมควร คนนอกไม่มีทางตามเข้ามาเจอได้แน่ ต้องขอบคุณพ่อที่ทิ้งมรดกส่วนหนึ่งไว้ให้เขา ถึงเวลาเอาออกมาใช้สักที ถึงความคิดที่ว่าต้องการให้ให้อลิซไปอยู่ด้วยมันจะฟังดูเห็นแก่ตัวไปหน่อย แต่เขาก็ทำอยู่ดี ยังไงซะ..อลิซก็ยังเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ฮาชิกำลังสนใจอยู่ตอนนี้ พอคิดได้แบบนั้นเขาก็ค่อยๆปิดเปลือกตาลง ก่อนจะหลับไป..