EP 10 - วันแรกที่ย้ายมา

หลังจากย้ายมาเรียนที่ใหม่ดูเหมือนว่าเธอจะรู้สึกชิลล์มากกว่าเดิมในการเดินทาง ซึ่งคอนโดก็ไม่ได้อยู่ไกลกับมหาลัยมากนัก อลิซคิดว่าไม่น่ามีปัญหาอะไร แต่เพื่อนใหม่นี่สิ เธอจะปรับตัวให้เข้ากับคนอื่นได้หรือเปล่า สาวน้อยค่อนข้างที่จะคิดมากในเรื่องนี้จนนอนไม่หลับเลยทั้งคืน 07.00 น. อลิซลุกมาอาบน้ำ แต่งตัวแต่เช้า เธอยังรู้สึกตื่นเต้นกับที่ใหม่ๆ จะมีเพื่อนแบบไหนนะที่รอเธออยู่ อลิซได้แต่คิดวกไปวนมา ณ มหาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ขาเรียวก้าวเดินหาห้องเรียนอยู่พักใหญ่ เพราะในตารางเรียนมันดูสับสนไปหมด สายตาคู่หนึ่งจับจ้องมาทางคนตัวเล็ก ก่อนจะเดินเข้ามาหาเพราะเห็นว่าเธอเหมือนกำลังเดินวนหาห้องอยู่ “หาห้องเรียนอยู่รึป่าวครับ เดี๋ยวพี่ช่วยดู” “อ่อ ค่ะ” อลิซยื่นโทรศัพท์ให้คนตัวสูงดูหมายเลขห้องและชั้นที่เธอต้องเข้าเรียน เธอค่อนข้างจะสับสนเพราะตึกมันเยอะกว่าที่เดิมมาก “ตึกนี้อยู่หน้าสุดเลยครับ ตึก 5 ชั้น 5 ห้อง 12” “ขอบคุณมากเลยค่ะ” อลิซยิ้มบางๆให้เจ้าของร่างสูงอย่างรู้สึกขอบคุณที่ช่วยแนะนำเธอ “นี่อยู่คณะเดียวกันกับพี่เลย ส่วนมากถ้าวิชาเมเจอร์อยู่ตึกไหน เราจะเรียนที่ตึกนั้น เดี๋ยวเดินไปด้วยกันก็ได้ครับ” เขาเห็นในโทรศัพท์ที่เธอยื่นให้ดู เลยรู้ได้ทันทีว่าอลิซเรียนอยู่คณะและสาขาอะไร ชายหนุ่มใบหน้าคมเข้มหันมายิ้มให้อลิซด้วยแววตาเป็นมิตร “อ่อ ดะ..ได้ค่ะ” จากนั้น..ทั้งคู่ก็เดินไปยังตึกเรียนด้วยกัน โดยมีสายตาของนักศึกษาหลายคนมองมาหาอลิซอย่างเป็นระยะ “ว่าแต่..น้องชื่ออะไรครับ พี่ยังไม่ได้ถามเลย” “หนูชื่ออลิซ..แล้วพี่…” “พี่ชื่อ ลีโอ ครับ” เขาหันมามองคนที่เดินอยู่ข้างกายด้วยดวงตาเปล่งประกายอย่างรู้สึกดี จนอลิซรู้สึกประหม่าที่โดนสายตาคมจ้องมองมา ลีโอเป็นนักศึกษาปีสาม เรียนอยู่คณะศิลปาศาสตร์ สาขา ภาษาอังกฤษ ซึ่งเป็นคณะเดียวกันกับอลิซ เขาบังเอิญเจอเธอเดินวนอยู่หน้าห้องเพราะมาผิดตึก ที่เขาเอาแต่จ้องเธอไม่หยุดเนื่องจากลีโอไม่เคยเห็นรุ่นน้องคนนี้อยู่ในคณะเลย จึงสงสัยว่าเธอย้ายมาจากทีอื่นรึเปล่า จึงเอ่ยถามขึ้น.. “อลิซย้ายมาจากมออื่นหรอครับ พี่รู้สึกไม่คุ้นหน้าเราเลย ไม่เคยเห็นในสาขาด้วย” “ใช่ค่ะ หนูเทียบโอนมาน่ะ ทางมหาลัยให้ย้าย หนูก็เลยทำเรื่องย้ายมาเรียนที่นี่” อลิซตอบไปตามความจริง เธอรู้สึกดีใจที่วันแรกก็ได้เจอรุ่นพี่ที่อยู่คณะและสาขาเดียวกัน อย่างน้อยๆทำความรู้จักกับเขาไว้คงไม่เสียหายอะไร “ถึงตึกที่เราเรียนแล้ว ปกติถ้าไม่ได้เรียนวิชาอื่นนอกเหนือจากวิชาหลักก็จะเรียนตึกนี้ตลอดนะ” ลีโอพูดอธิบายให้อลิซฟังเพราะเขารู้ว่าเธอยังใหม่กับสถานที่นี้มาก “ขอบคุณมากเลยค่ะ” “ไม่เป็นไรครับ เรื่องเล็กน้อย งั้นพี่ไปเรียนก่อนนะ เอ่อ..ไว้ว่างๆเดี๋ยวพาทัวร์คณะ” ชายหนุ่มพูดยิ้มๆ ก่อนจะเดินจากไป อลิซเดินเข้ามาในห้องเรียน โดยมีเพื่อนๆที่อยู่ในเซคเดียวกันนั่งรออาจารย์อยู่หลายกลุ่ม เธอสอดส่องสายตามองดูโต๊ะที่ว่าง ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งข้างๆเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่คนเดียว พออลิซเดินเข้ามานั่ง เธอก็หันไปยิ้มให้เพื่อนใหม่อย่างเป็นมิตร “หวัดดีเราชื่อ อลิซ เธอชื่ออะไรหรอ?” เพื่อนใหม่ส่งยิ้มให้เธอ พร้อมกับตอบคำถาม “อ่อ เราชื่อ ทราย น่ะ หน้าเธอดูไม่คุ้นเท่าไหร่นะ พึ่งเข้าเรียนหรอ” “พอดีว่าเราย้ายมาน่ะ” อลิซพูดอย่างเป็นกันเอง “จริงดิ เออๆนี่ดีเลย เดี๋ยวเรารอเพื่อนอีกสองคนมาจะแนะนำให้รู้จักกัน” ทรายพูดด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น นั่นมันทำให้อลิซรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก “ได้เลยๆ” อลิซรู้สึกเหมือนหัวใจฟองฟูราวกับดอกไม้บานยามเช้า ดูราวกับว่าที่นี่เธอจะเจอแต่คนที่มีจิตใจดีกันทั้งนั้นเลย ขณะนั้น เพื่อนสองคนที่ทรายพูดถึงก็เดินเข้ามาในห้อง ตามหลังมาด้วยอาจารย์ที่เข้าสอนในเซคนี้ “หวัดดีๆ นี่มึงได้เพื่อนใหม่หรอทราย” เพื่อนสนิทสองคนถามขึ้น.. “เออๆ แนะนำให้รู้จัก นี่ อลิซ พึ่งย้ายมาน่ะ” “หวัดดี ฝากตัวด้วยนะ” อลิซพูดอย่างอัธยาศัยดีพร้อมกับโบกมือให้เบาๆ “ดีเล้ยย เดี๋ยวพาเที่ยวรอบมอ” ขนมกับน้ำหวานหันมายิ้มให้อลิซก่อนจะเข้ามานั่งโต๊ะข้างๆเธอ ซึ่งอลิซก็รู้สึกยินดีมากๆที่ได้เพื่อนใหม่ เธอรับรู้ได้ว่าเพื่อนๆกลุ่มนี้จริงใจแน่นอน “เรื่องเที่ยวเอาไว้ทีหลัง พวกมึงตั้งใจเรียนได้ละ อาจารย์กำลังจะเริ่มสอน” ทรายหันมาบ่นให้เพื่อนสนิททั้งสองที่เอาแต่ตื่นเต้นเรื่องจะพาอลิซเที่ยวรอบมอ แต่ขนมก็ทำท่าทางล้อเลียนและทำปากบ่นมุบมิบเบาๆ จนอลิซอดขำไม่ได้ “เออๆตั้งใจแล้วว” ขนมและน้ำหวานทำหน้าจริงจังตั้งใจเรียนเพราะเพื่อนหันมามองตาดุ อลิซได้แต่ลอบยิ้ม เพราะเธอรู้สึกว่าพวกเขาแกล้งกันน่ารักดี 11.00 น. “เลิกเรียนแล้วเราจะไปกินข้าวที่ไหนกันดี?” น้ำหวานถามขึ้นด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “เดี๋ยวพาอลิซไปกินร้านอร่อยที่สาขาเราชอบไปดีกว่า เผื่อว่าจะแนะนำให้รู้จักกับรุ่นพี่ที่คณะด้วย” ทรายบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับมองมาทางอลิซ “อืม ใช่ๆ แต่ตอนนี้ร่างกายกูต้องการของหวานมาก รีบไปกันเถอะ” เพื่อนทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน ขนมก็รีบจูงมืออลิซให้มาเดินข้างๆเธอและยิ้มให้ ก่อนที่ทั้งสี่คนจะเดินไปหลังมอด้วยกัน ในที่สุด..ทุกคนก็เดินมาถึงหลังมอ ที่มีของกินอยู่เพียบ ขนมรีบเดินตรงไปหาน้ำมะพร้าวและสั่งดื่มทันที ตอนนี้ร่างกายเธอโหยหาน้ำหวานอย่างมาก “ชอบกินเหมือนกันเลย” อลิซพูดขึ้น เพราะตัวเธอเองก็ชอบกินน้ำมะพร้าวมากๆ “ใช่ พอกินแล้วมันรู้สึกสดชื่นน่ะ” ในจังหวะนั้นเอง กลุ่มของรุ่นพี่ก็เดินผ่านมาพอดี ทำให้ทุกคนที่ยืนอยู่หน้าร้านขายน้ำผลไม้หันไปมอง เพราะทรายพูดทักทายขึ้นมา.. “หวัดดีพี่ นี่จะไปกินข้าวกันหรอ?” ทรายถามขึ้นขณะเห็นกลุ่มรุ่นพี่กำลังจะเดินผ่านไป “ใช่ๆ พี่จะไปกินร้านเดิม ไปด้วยกันป่าว?” แป้งยิ้มให้รุ่นน้องด้วยท่าทางสนิทสนม “มีคนจะแนะนำให้รู้จักน่ะ นี่….” ทรายบอกพร้อมกับชี้มือไปทางอลิซ เธอได้แต่ยิ้มให้บางๆ “อ้าวอลิซ! นี่ได้เพื่อนแล้วหรอ?” ลีโอพูดขึ้นอย่างประหลาดใจ เพราะเขาพึ่งเจอเธอเมื่อเช้านี่เอง และตอนเย็นก็เห็นว่าเธอได้อยู่กับกลุ่มของทรายแล้ว “นะ..นี่รู้จักกันด้วยหรอ” แป้งถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะเธอสนิทกับลีโอมาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว ไม่คิดว่าเขาจะรู้จักเด็กแปลกหน้าคนนี้ด้วย “อ่อใช่ๆ บังเอิญเจอเมื่อเช้าน่ะ” ลีโอพูดยิ้มๆและส่งสายตาอ่อนโยนให้กับอลิซ “หวัดดีค่ะ” อลิซกล่าวทักทายพร้อมกับโบกมือให้อย่างอายๆ เธอไม่คิดว่ารุ่นพี่กับรุ่นน้องจะสนิทกันมากขนาดนี้ “งั้นพวกพี่ขอตัวไปกินข้าวก่อนนะ” แป้งพูดเสียงไม่ค่อยชอบใจที่เห็นลีโอแสดงสีหน้าเริงร่าออกนอกหน้า ก่อนจะดึงแขนลูกตาลและลีโอออกไปจากตรงนั้นทันที แป้งคือรุ่นพี่ปีสามที่แอบชอบลีโอมาตั้งแต่ปีหนึ่ง ซึ่งเขาเองก็แทบจะเป็นหนุ่มฮอตของคณะก็ว่าได้ ทุกคนรู้และเห็นมาตลอดว่าพวกเขาค่อนข้างตัวติดกัน จนมีช่วงหนึ่งคนลือว่าทั้งสองคบกัน แต่ลีโอก็ออกมาบอกว่าพวกเขาเป็นเพียงแค่เพื่อนที่สนิทกันมากๆก็เท่านั้นเอง “เห้ยย อลิซ นี่รู้จักกับพี่ลีโอด้วยหรออ?” น้ำหวานถามขึ้นและเขย่าแขนอลิซอย่างตื่นเต้น เพราะดูจาดสายตาของลีโอแล้วดูจะชอบอลิซอยู่ไม่น้อย “ใช่ๆ เล่าให้พวกเราฟังเลยนะ” ขนมช่วยเสริม “เออน่า แค่ขึ้นตึกผิด พี่เขาเลยช่วยบอกน่ะ” อลิซบอกด้วยสีหน้าเขินๆ เธอก็ไม่คิดว่าตัวเองจะเดินผิดไปไกลขนาดนั้น “อ่อ อย่างงั้นหรอ?” เพื่อนสองคนทำหน้าผิดหวังนิดๆ เพราะพวกเธอคิดว่าลีโอจะเข้ามาจีบอลิซซะอีก “พวกมึงนี่ เลิกถามได้ละ ไหนบอกหิว ไปหาอะไรกินกันเถอะ” “จ้าๆๆ คุณทราย เชิญเลือกร้านได้เลยค่ะ” ขนมพูดประชดแบบไม่จริงจังนัก ก่อนทุกคนจะหัวหัวเราะคิกคักเพราะได้แกล้งเพื่อนที่ชอบบ่นที่สุดในกลุ่ม “เออๆ” หลังจากนั้นทุกคนก็ไปกินข้าวกันที่ร้านอาหารและต่อด้วยเรียนอีกช่วงบ่าย..