เขาจัดการพันผ้าพันเคล็ดให้เธออย่างชำนาญ ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้เพื่อจัดท่านอนให้เธอสบายขึ้น ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้ใบหน้าของเธอมากจน ไอวี่สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา
ดินวางมือข้างหนึ่งลงบนต้นขาของเธอเบาๆ เป็นการสัมผัสที่ดูเหมือนตั้งใจประคอง แต่กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความใกล้ชิดที่เกินเลย
"คุณต้องนอนพักที่นี่สักครู่ใหญ่ครับครูไอวี่ แล้วผมจะไปเอารถเข็นมาพาคุณไปที่รถ คุณยังไหวไหมครับ" ดิน ถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย แต่สายตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ซ่อนอยู่
ไอวี่ไม่ได้ตอบด้วยคำพูด แต่การจ้องมองที่เต็มไปด้วยความสับสนและต้องการของเธอ เป็นการสื่อสารที่ชัดเจนที่สุด เธอกำลังจะเปิดโอกาสให้ภารโรงหนุ่มหล่อคนนี้ก้าวข้ามเส้นแบ่งของความเป็นครูและคนงานอยู่
ดินไม่รอช้าที่จะตอบสนองต่อสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการของไอวี่ เขาโน้มตัวลงไปอย่างช้าๆ ริมฝีปากของเขาประกบเข้ากับริมฝีปากของเธออย่างอ่อนโยนในตอนแรก ก่อนที่ความอ่อนโยนจะแปรเปลี่ยนเป็นความรุนแรงและเร่าร้อนอย่างรวดเร็ว เป็นการจูบที่เต็มไปด้วยความปรารถนาที่เขาเก็บซ่อนไว้มาตลอด
ไอวี่ตอบรับจูบของเขาอย่างร้อนรุ่ม มือของเธอสอดเข้าไปในเส้นผมสั้นๆ ของเขา ดึงให้เขาเข้ามาใกล้ชิดยิ่งขึ้น การจูบที่ยาวนานในห้องปฐมพยาบาลที่ว่างเปล่านี้ เป็นการยืนยันว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาได้ก้าวข้ามเส้นแบ่งของสถานะไปอย่างสมบูรณ์แล้ว
ดินผละจูบออกช้าๆ เขามองดวงตาที่พร่ามัวไปด้วยความปรารถนาของ ไอวี่ ด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขารู้ดีว่าการกระทำนี้อันตราย แต่ก็ไม่อาจยับยั้งตัวเองได้