ก้าวที่สองตามมาอย่างช้าๆ แต่มั่นคงกว่าเดิม
ก้าวที่สามสั้นกว่าแต่เต็มไปด้วยเสียงหัวใจเต้นแรงของทั้งสามคนที่กำลังมอง
สุดท้ายเขาก็เริ่มเซ
ลัลน์ลลิตยื่นแขนออกไปรับโดยอัตโนมัติ แขนของแม่กลายเป็นเป้าหมายแรกที่เด็กชายพุ่งเข้าไปหาและล้มลงในอ้อมกอดอย่างพอดีเป๊ะ
เสียงหัวเราะแห่งชัยชนะของเด็กชายดังขึ้นทันที
มะลิปรบมือแปะๆ ด้วยความดีใจ
ลัลน์ลลิตหัวเราะทั้งน้ำตา
และเมฆินทร์… ยืนมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื้นตันราวกับหัวใจถูกหลอมละลายจนไม่เหลือเค้าโครงของมาเฟียเลือดเย็นอีกต่อไป
เขาเดินเข้ามาช้าๆ แล้วทรุดตัวลงโอบทั้งภรรยา พี่สาวคนโต และลูกชายคนเล็กเข้าสู่อ้อมกอดเดียวกัน เหมือนอยากเก็บภาพนี้ไว้ในลมหายใจทุกวินาที
เสียงของเขาแผ่วจนแทบจะเป็นเพียงความสั่นไหวของลมหายใจ
“ครอบครัวของพ่อ…เก่งที่สุดเลยครับ”
ลัลน์ลลิตเอนหน้าซบหน้าอกเขา ได้ยินเสียงหัวใจเขาเต้นแรงอย่างสม่ำเสมอ รู้สึกถึงความรัก ไออุ่น แล
