“ลัลน์เป็นคนดี ใครได้เธอไปเป็นภรรยาก็โชคดีมาก”
เมฆินทร์หันขวับทันทีแต่พงศ์วิชญ์ยังพูดต่ออย่างใจเย็น
“และดูเหมือนว่าผมกำลังได้เจอคนที่เหมาะกับเธอไม่น้อยเลยนะครับ”
คำพูดนั้นทำให้เมฆินทร์นิ่ง…นิ่งจนลัลน์ลลิตต้องจับมือเขาเบาๆ
พงศ์วิชญ์ยกแก้วชาขึ้นจิบ
“ลัลน์บ่นถึงคุณบ่อยนะ ว่าตอนแรกคุณดุมาก แต่ตอนนี้กลายเป็นสามีที่อ่อนโยนจนเธอไม่คุ้น”
เมฆินทร์กระแอม “ผมก็ไม่ได้อ่อนโยนขนาดนั้นครับ”
พงศ์วิชญ์หัวเราะแผ่วๆ
“ผมเห็นสายตาคุณที่มองเธอก็รู้แล้วครับ ลัลน์ปลอดภัยดีเพราะมีคุณอยู่ข้างๆ ผมไม่ต้องห่วงเธอเลย”
และนั่นเป็นคำชมที่ทำให้เมฆินทร์ผ่อนลมหายใจลงอย่างช้าๆ
บรรยากาศที่เคยตึงเริ่มคลายตัวหลังจิบชาอีกเล็กน้อย พงศ์วิชญ์ก็เริ่มพูดถึงธุรกิจ
“ผมเห็นโครงการใหม่ของ The Shadows แล้วนะ ท่าทางจะน่าสนใจ”
“คุณสนใจงั้นเหรอครับ” เมฆินทร์หันไปมอง
“แน่นอนครับ เราทำสายนี้เหมือนกัน ผมตามงานคุณมาตลอด”
“ผมก็ตามงา
