ในอีกมิติหนึ่งอัครัชมองเห็นภาพเหตุการณ์เดียวกันกับที่พิมพิกาฝันเห็น และเขารู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ที่วัดในภพชาติปัจจุบันซึ่งเป็นวัดที่ไอยเรศมาถือศีลแปด
ชายสูงวัยกำลังลืมตาตื่นในเวลาเช้ามืดเนื่องจากเขาต้องตื่นมาทำวัตรเช้า หากก็ต้องเขม่นมองเมื่อเห็นกายทิพย์ของอัครัชนั่งอยู่ที่มุมห้องเงียบๆ
“หมอคิง มาตั้งแต่เมื่อไหร่รู้ไหมว่าทุกคนเป็นห่วง” ไอยเรศลุกจากฟูกนอนเดินเร็วๆ มาดูเพื่อให้แน่ใจว่าตนเองไม่ได้ตาฝาด
“ขอโทษครับลุงช้างที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วง ผมเองก็ไม่รู้ว่าหลุดไปมิติไหนมาเหมือนกัน หาทางออกไม่ได้จนได้ยินเสียงพิมอุทิศบุญให้แล้วเจอท่านยมบอกให้อนุโมทนาไม่งั้นผมก็คงติดอยู่ตรงนั้น”
อัครัชเล่าตามตรงเพราะเขาคิดว่าไอยเรศน่าจะเข้าใจสิ่งที่เขาพูดมากกว่าคนอื่นๆ และก็เป็นเช่นนั้นเพราะอีกฝ่ายพยักหน้ารับรู้
“น้องพิมเป็นห่วงเรามากตัวเองก็ป่วยอยู่ด้วย แล้วหมอได้ไปไหนมาบ้าง มีอะไรที่รู้มาเพิ่มเติมไหมเผ
