ต่อมาพวกเขาได้ข้อมูลของรถโดยสารที่อัครัชขึ้นไป คนขับรถแจ้งว่าชายหนุ่มไปลงที่ท่าตอนก่อนถึงท่าเรือ ซึ่งเป็นเขตชุมชนมีทั้งร้านค้า ตลาดย่อมๆ และจุดต่อรถไปยังที่อื่นๆ
พิมพิกา จัตวาและพิชญะไปตามหาอัครัชที่ท่าตอน ส่วนปรเมศต้องกลับไปทำงานที่จุดแพทย์เคลื่อนที่ เขารับปากว่าหากอัครัชย้อนไปที่นั่นจะรีบแจ้งมายังพิมพิกา ส่วนไอยเรศกลับไปที่บ้านของชายหนุ่มเผื่อจะเจออะไรที่เป็นประโยชน์
“อ้าว...พ่อเลี้ยงช้าง สวัสดีค่ะคุณลุง” วริษาทักทายเมื่อพบชายสูงวัยที่บ้านอัครัช
“ไหว้พระลูก หนูฝนมาทำงานที่นี่ด้วยเหรอ” ชายสูงวัยทักทาย เขาเคยพบวริษาหลายครั้งในฐานะที่เธอมาทำงานวิจัยที่ลำพูน
“ค่ะคุณลุง คุณลุงมาหาคุณหมอหรือว่าน้องพิมใช่ไหมคะ” วริษาเองเพิ่งกลับเข้ามาที่บ้านหลังจากที่เธอไปคุยกับผู้นำชุมชนมาในสายวันนี้
“เปล่า ลุงเจอพิมแล้วที่โรงพยาบาล แต่ไม่เจอหมอคิง”
ประโยคนั้นทำให้หญิงสาวรู้ว่าไอยเรศทราบเรื
