“ครับดาว”
คลื่นรับสายกลางดึกด้วยความง่วงงุนเพราะเพิ่งหลับไปได้ไม่นาน แต่เพราะเป็นเบอร์ที่คุ้นเคยเลยปล่อยผ่านไม่ได้อยู่ดี
‘คลื่น ออกมาหาดาวหน่อยได้มั้ย’
เสียงจากปลายสายนั้นปนสะอื้นจนคลื่นตกใจ ร่างสูงผุดลุกขึ้นนั่งแล้วรีบถามด้วยความเป็นห่วง
“เป็นอะไรครับ ดึกแล้วนะไม่ได้อยู่ที่บ้านเหรอ”
‘ดาวทะเลาะกับเค้าอีกแล้ว ดาวไม่อยากอยู่คนเดียว’
ประโยคเดิมๆที่ได้ยินมาตลอดหลายปีตั้งแต่เลิกกันไป ทำเอาคลื่นต้องหลับตาลงแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆด้วยความเหนื่อย หากเป็นก่อนหน้านี้คลื่นคงรีบร้อนออกไปโดยไม่ถามอะไรด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าตัวเองไม่อยากทำแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว
“ดึกแล้วดาวกลับไปนอนที่บ้านเถอะมันอันตรายนะ ไว้พรุ่งนี้ค่อยไปคุยกับเค้าใหม่ดีมั้ย”
‘ดาวเหนื่อย คุยไปก็ทะเลาะกันเหมือนเดิมดาวไม่อยากทนแล้ว’
“อย่าเพิ่งคิดอะไรเลย ดาวรีบกลับบ้านไปนอนนะเชื่อคลื่นเถอะ”
คลื่นย้ำอีกครั้งเพราะต้องการให้อีกคนร
