“ไง” ฉันเอ่ยทักต่อที่ยืนอยู่ข้างนาว จะให้เดินผ่านเฉย ๆ ก็ยังไงอยู่
“อืม สบายดีใช่มั้ย” ต่อยิ้มให้ฉัน
“ก็ดี” ฉันเดินมาหยุดยืนตรงหน้านาว
“ต่อมันมีเรื่องจะคุยด้วย นาวให้ 10 นาที” นาวหันหน้ามาบอกฉันก่อนจะเดินห่างออกไป
ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้นาวกับต่อคุยอะไรกัน นาวถึงได้นิ่งและเดินออกไปอย่างสุขุม
“มีอะไรจะคุยอะ” ฉันถามต่อ เมื่อนาวเดินห่างออกไป
“ต่อรู้นะว่าเรื่องของเรามันจบไปนานแล้ว แต่เรายังไม่เคยเคลียร์กันแบบจริงจังสักครั้ง” ต่อยังเป็นคนที่ดูดีเสมอ และถ้าวันนั้นฉันเลือกที่จะไม่รักษาน้ำใจ โดยการตอบรับแฟนกับต่อ
วันนี้เราอาจจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ส่วนหนึ่งมันก็ผิดที่ฉันเอง
“ก็ในเมื่อมันจบไปแล้ว เราจะรื้อฟื้นมันขึ้นมาทำไม” ฉันก้มหน้ามองพื้น ไม่อยากจะมองหน้าต่อ
“เพราะอยากจะอธิบายในสิ่งที่วันนั้นไม่กล้าพอที่จะพูดอะไรสักอย่างไง”
“อธิบายตอนนี้มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นแล้ว เราก็ต่างคนต่างอยู่แล้วไง”
