นมส่งหน้า

ไอ้ห่า เป็นอีกวันที่โรม สหรัฐนั้นไม่อาจจะข่มตาหลับลงได้ ทั้งที่แยกกับคุณแม่ลูกอ่อนกลับเข้าห้องตัวเองเพื่อให้เวลาส่วนตัวอีกฝ่ายมาร่วมหลายชั่วโมงแล้ว ขณะนี้ก็เป็นยามวิกาลแล้วด้วย ตั้งแต่ตอนเย็นที่พอจะปะติดปะต่อการดรอปเรียนแล้วหายไปเฉย ๆ ของกะทิมันได้บ้าง ไอ้นักศึกษาแพทย์มันก็ดูจะไม่ว่างรับสายเขาให้โทรไปเล่าอะไรเลย แล้วสิ่งที่ติดอยู่ในใจโรมตั้งแต่พบสองแม่ลูกคือ ใครเป็นพ่อของเด็ก เพื่อนสนิทแว่นหนาเตอะ หน้าผมไม่แต่ง ผู้ชายเข้ามาจีบยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร กะทิมันไปใจแตกมีผัวจนคลอดลูกชายออกมาตอนไหนก่อน แล้วจากสถานการณ์ตอนนี้ อีกฝ่ายโดนทิ้งมาหรือ แล้วต้องหาเงินเลี้ยงทั้งตัวเองและลูกอะนะ เนื่องจากตอนย้ายมาอยู่ไทยก็รู้เพียงว่าบิดามารดาของกะทิแยกทางกันตั้งแต่เธอยังเด็ก แล้วโดนทิ้งให้อยู่กับตาแก่ ๆ แค่ส่งตัวเองให้ได้เรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยมันก็เต็มกลืนมากแล้วสำหรับคนที่ชีวิตติดลบ และก่อนหน้านี้หญิงสาวไม่ได้กลับไปอยู่อำเภอบ้านเกิดแน่นอน เพราะถ้าเป็นแบบนั้นเขาต้องเจอเธอบ้าง ตอนนี้เลยมีสองข้อคือ หนึ่งอาศัยอยู่กับเพื่อนเพื่อไม่ให้ตารู้ สองอยู่กับพ่อของเด็ก คิดได้ดังนั้นเจ้าของส่วนสูง 186 เซนติเมตรก็หยัดตัวลุกขึ้นจากเตียงนอน ก้าวยาว ๆ ออกจากห้องเพื่อไปดูความเป็นไปของสองแม่ลูกทันที พบเป็นความเงียบตอบกลับมาในตอนที่โรมยืนเคาะประตูเรียกอยู่นาน เลยถือวิสาสะกดรหัสเข้าไปด้วยความเป็นห่วง เพราะก่อนหน้าก็เจอทั้งคู่ที่โรงพยาบาลด้วย เริ่มรู้สึกว่าตัวเองประหลาดเข้าไปทุกที ตั้งแต่ได้กลับมาเจอกะทิอีกครั้ง ลืมแม้กระทั่งว่าอกหักอยู่นั่นแหละ ก่อนจะต้องชะงัก ยามเห็นว่าเพื่อนสนิทยังนั่งให้นมลูกอยู่ในท่าเดิมตรงพื้นใกล้กับโซฟาตัวใหญ่ ทั้งที่ตัวเองนั้นหลับไปแล้ว หากหลังบางไม่พิงอยู่กับเฟอร์นิเจอร์ โรมไม่อยากคิดสภาพเลยว่าจะเป็นยังไงต่อ แต่อีกฝ่ายคงจะเหนื่อยมากจริง ๆ ไม่งั้นก็คงจะไม่ชัตดาวน์ไปกลางอากาศแบบนี้หรอก แม่ง อย่าให้กูรู้ว่าใครมันเป็นพ่อไอ้เด็กนี่ แค่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ กับเด็กคนหนึ่งยังดูแลไม่ได้! “ทิ มึงลุกไปนอนดี ๆ ไหม” ชายหนุ่มใช้น้ำเสียงไม่ได้ดังมาก เหตุด้วยกลัวว่ามันจะไปรบกวนเด็กน้อยที่หลับอยู่ไม่ได้ต่างกัน เขาพยายามสะกิดอีกฝ่ายก็แล้ว จะบังคับให้ตื่นขึ้นมาก็ไม่ได้ แค่นี้ก็สงสารบุคคลทั้งสองไม่ไหวละ จึงต้องหันมองภาพตรงหน้าอย่างจริงจัง นั่นทำเอานักเลงตัวตึงของจังหวัดต้องลอบกลืนน้ำลายด้วยความยากลำบาก เพิ่งรู้ว่ากะทิมันซ่อนรูปฉิบหายเลย นมส่งหน้า หน้าส่งนมฉิบหาย! ใครบอกว่ากะทิมันไม่สวย คนพวกนั้นแค่ไม่เคยเห็นตอนมันถอนแว่น แล้วได้มองใกล้ ๆ แบบนี้ เข้าใจแล้วว่าทำไมลูกชายมันติดเต้านัก ร้องไห้จะกินนมแม่มันตั้งแต่มาถึง ยังดีที่โรมเคยมีประสบการณ์เลี้ยงน้อง ๆ มาบ้าง มือหนาจึงสามารถขยับไอ้ตัวเล็กออกมาจากอกของมารดาได้แบบไม่ยาก รีบหาผ้านวมแถวนั้นเพื่อปูรองให้เด็กชายได้นอนไปก่อน เพราะจะให้นอนบนโซฟาหรือเตียงก็ไม่ได้อีก เกิดมันกลิ้งตกลงมา คราวนี้โรมคงได้ติดคุกจริง ๆ แน่นอน คิดว่าพรุ่งนี้ต้องสั่งคอกกั้นเด็กมาให้อีกฝ่ายแล้ว หรือไม่ก็เนรมิตทั้งห้องใหม่ไปเลย เพราะมันเป็นโทนดำทั้งหมด เดี๋ยวแม่กับลูกอยู่แล้วจะไม่สบายตาเอา จัดแจงที่นอนให้เด็กที่หลับอุตุอยู่เสร็จก็ต้องหันไปจัดการคุณแม่ต่อ “เพื่อนกันไอ้โรม มึงท่องไว้ เพื่อนกัน” มือหนาข้างที่สักแทบจะสั่นเป็นเจ้าเข้า กะอีแค่เสื้อในผู้หญิง เขาถอดกับใส่ให้มาตั้งกี่ครั้งแล้ว ขยับรั้งมันลงปิดจุกแดง ๆ ให้คนที่นอนหลับสนิทอยู่แล้วพาไปนอนดี ๆ ทำไมจะทำไม่ได้วะ “อื้อ...” อ้าว ไอ้เวร ละมึงจะครางเหมือนเสียวหาอะไรเนี่ยกะทิ! “จะพาไปนอนดี ๆ กูไม่ได้จะล่วงเกินอะไรมึงเลยนะทิ” ต่อให้อีกฝ่ายแค่ละเมอออกมา เขาก็ต้องบอกจุดประสงค์ออกไปก่อน เพื่อความสบายใจของเราทั้งสองฝ่าย ต่อให้มันจะรับรู้หรือไม่ก็เถอะ แต่ยังไม่ทันจะได้จัดแจงอะไรให้มันเรียบร้อยเลยด้วยซ้ำ สหรัฐก็ต้องนิ่งไปอีกครั้ง น้ำนมของกะทิยังไม่หยุดไหล ถ้าถกบราเซียสีหวานปิดลงให้แล้วพาเธอไปนอนทั้งแบบนี้จะอึดอัดไหม โอ๊ย เอาไงต่อดีวะกู ปลุกเพื่อนไหม แต่มันจะตีหนึ่งแล้ว “ระ...โรม” ฉิบหายของจริง จู่ ๆ เจ้าของเต้าสวยมันก็ดันลืมตาสะลึมสะลือตื่นขึ้นมามองกัน นั่นทำเอาร่างสูงใหญ่ต้องรีบขยับถอยห่างทันที “กูไม่ได้จะทำอะไรมึงเลยนะเว้ย แค่เห็นมึงเหนื่อยมากแล้วจะพาไปนอนดี ๆ” “อ๋อ ขอบคุณนะ” หญิงสาวนิ่งมาก ไม่เขินที่เขามาเห็นมันอยู่ในสภาพเช่นนี้เลยหรือ แต่มันก็เป็นธรรมดาของคุณแม่หรือเปล่า ตอนคลอดก็ต้องให้หมอให้พยาบาลเห็นมาหมดแล้ว “ไม่เป็นไร แต่ว่าพอกูขยับไอ้เด็กจิ๋วออกอะ นะ...น้ำนมมึงมันก็ยังมีไหลออกมาอยู่” “อ่า” “ละให้ทำไง” “เดี๋ยวก็หยุดแล้ว งั้นทิรบกวนโรมเอื้อมหยิบกระเป๋าบนโซฟามาให้ที ขยับไม่ได้น่ะ นั่งนาน ชาไปหมดแล้ว” “ได้ ๆ แล้วจะเอาอะไรอีกไหม กูช่วย ๆ ทำให้ได้หมด” เห็นความลนลานของชายหนุ่มแล้วคุณแม่ลูกหนึ่งก็ได้แต่ขยับยิ้มออกมา ถามว่าอายไหม ก็มีบ้าง แต่มันช่วยไม่ได้นี่นา ก็ตัวเองอยู่ในสภาพแบบนี้ให้เขามาเห็นเอง เธอเหนื่อยมากจริง ๆ จนไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหน โชคดีเป็นอย่างมากที่โรมเข้ามาเห็น เพราะถ้าตอนที่หมดสติไป หากเรย์ไม่หลับไปด้วยแล้วขยับตัวออกจากตักคงแย่แน่ ๆ ก่อนจะเผลอพูดประโยคที่ตัวเองยังไม่ทันจะได้ไตร่ตรองออกไป “แผ่นซับน้ำนมน่ะ แขนทิมันยังชาอยู่ ถ้าจะรบกวนโรมช่วยแปะมันให้ทีจะได้หรือเปล่า” “ดะ...ได้ ได้เลย ไม่มีปัญหา กูทำให้ได้ ขอแค่มึงบอก” TBC. ระบบเริ่มละ 555555