คีรินออกจากเขตโกดังอย่างเงียบเชียบไฟถนนสองข้างทางส่องผ่านกระจกเป็นจัหวะสม่ำเสมอณิชานั่งนิ่งอยู่ฝั่งข้างคนขับ มือยังคงจักระเป๋าแน่นไม่ใช่เพราะกลัวแต่เพราะสิ่งที่อยู่ข้างในมันสำคัญเกินกว่าจะพลาดเธอเปิดแฟ้มเอกสารออกมาอีกครั้งสายตาไล่ไปตามตัวเลขและรหัสต่าง ๆ อย่างตั้งใจครั้งนี้เธอไม่ได้ดูแบบคนทำงานแต่ดูแบบคนที่กำลัง “ตามรอยบางอย่าง”
“เงินพวกนี้ไม่ได้หยุดที่ธาม”
เธอพูดขึ้นมาคีรินพยักหน้าเล็กน้อย
“มันไม่เคยหยุดแค่นั้นอยู่แล้ว”
ณิชาพลิกหน้าเอกสารต่อจนไปสะดุดกับรหัสบางอย่างตัวอักษรกับตัวเลขที่ถูกเขียนซ้ำหลายครั้ง
เธอขมวดคิ้ว
“รหัสนี้คืออะไร”
เธอถามคีรินเงียบไปครู่หนึ่งเหมือนกำลังคิดว่าจะบอกแค่ไหนก่อนจะตอบ
“มันเป็นชื่อของงานหนึ่ง”
คำตอบนั้นทำให้เธอจ้องเขาทันที
“งานอะไร”
เธอถามต่อคีรินมองถนนก่อนจะพูดช้า ๆ
“งานที่เกี่ยวกับการเคลื่อนย้ายของบางอย่าง”
“ของผิดกฎหมาย”
ณิชาสรุปทันทีคีรินไม่ได
