ห้องควบคุมเงียบสนิทแสงจากหน้าจอหลายสิบจอสะท้อนผนังจนเกิดเงาซ้อนกันไปมาณิชายืนอยู่ตรงทางเข้าสายตากวาดมองทุกอย่างอย่างรวดเร็ว
นี่ไม่ใช่แค่จุดพักหรือที่ซ่อนแต่มันคือศูนย์กลางทุกข้อมูลที่เธอเห็นก่อนหน้า
น่าจะถูกรวบรวมอยู่ที่นี่ทั้งหมดคีรินเดินเข้าไปช้า ๆสายตาเขาไม่ได้มองรอบห้อง
แต่มองตรงไปที่โต๊ะกลางแฟ้มเอกสารถูกวางไว้ชัดเจน
เหมือนตั้งใจให้เจอณิชาก้าวตามหัวใจเต้นหนักขึ้นไม่ใช่เพราะกลัวแต่เพราะเธอกำลังจะรู้ความจริงคีรินหยุดยืนข้างโต๊ะเขาไม่รีบเปิดเหมือนรู้ดีว่าเมื่อเปิดแล้วจะไม่มีอะไรเหมือนเดิม
“กับดักอีกชั้น”
ณิชาพูดสายตาจับที่แฟ้มคีรินพยักหน้า
“แต่ก็เป็นสิ่งที่เราต้องดู”
เขาตอบน้ำเสียงนิ่ง
ไม่มีความลังเลณิชาสูดหายใจลึกก่อนจะยื่นมือไปเปิดแผ่นแรกถูกพลิกขึ้นภาพถ่ายปรากฏชัดเจนเป็นภาพของคนหลายคนเรียงกันเป็นลำดับพร้อมข้อมูลด้านข้างชื่อเส้นทางความเชื่อมโยงเธอไล่สายตาไปทีละหน้าจนกระทั่งมือเธ
