รถของคีรินเลี้ยวเข้าซอยแคบที่แทบไม่มีไฟถนนบรรยากาศเงียบกว่าที่ณิชาคุ้นเคย ไม่มีเสียงคน ไม่มีร้านค้า เหมือนตัดขาดจากโลกด้านนอก
“ที่นี่?”
ณิชาถามคีรินพยักหน้า
“ชั่วคราว”
คำตอบสั้น แต่แปลว่ามันไม่ใช่ที่เดียวรถจอดหน้าบ้านสองชั้นเรียบ ๆไม่มีอะไรสะดุดตาแต่ยิ่งธรรมดา… ยิ่งน่าสงสัยคีรินลงจากรถเดินไปเปิดประตูณิชาตามเข้าไปทันทีที่ประตูปิดเสียงล็อกหลายชั้นดังขึ้นอัตโนมัติเธอชะงัก
“ระบบแน่นดีนะ”
เธอพูดคีรินเดินนำเข้าไปด้านใน
“จำเป็น”
บ้านด้านในเรียบแทบไม่มีของตกแต่งเหมือนที่พักมากกว่าบ้านณิชามองไปรอบ ๆทุกอย่างถูกจัดเป็นระเบียบเกินกว่าคนทั่วไป
“คุณไม่ได้อยู่ที่เดียว”
เธอพูดคีรินหันมามอง
“ใช่”
ไม่มีการปิดบังณิชาพยักหน้าเธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าชีวิตของเขา… ไม่เคยปกติ
“ห้องนั้นของเธอ”
คีรินชี้ไปด้านในณิชาเดินเข้าไปดูห้องเรียบสะอาดเหมือนเตรียมไว้แล้วเธอวางกระเป๋าลงก่อนจะหันกลับมา
“คุณเตรียมไว้ต
